Գարեգին Միսկարյանն իր էջում գրել է. Երբ որ մարդիկ Նիկոլ Փաշինյանին ատ ում են` ես հասկանում եմ. Հեղափոխության անվան ներքո իշխանափոխություն, բոլոր ռեֆորմների հնարավոր և անհնար տա պալում, պատ երազմ, զո հեր, տարածքային կորուստներ` քաղաքական,

տնտեսկան, սոցիալական ճգ նաժամ, կառավարման համակարգի տա պալում և կրկին հազար ու մի ձախողում։ Երբ որ մարդիկ Ռոբին են ատ ում` դա էլ եմ հասկանում. Չբացահայտված հոկտեմբերի քսանյոթ, մարտի մեկ, Պողոսյանի սպա նություն, ստրատեգիական օբյեկտների օտարում, օլիգարխիկ համակարգ և կրկին հազար մեղք ու փորձանք։ Այս

մարդիկ մեծ հաշվով տա պալված պետականության կարևոր պատասխանատուներից են, և նորմալ ու արդարացված է նրանց հանդեւ զայ րույթը։ Սակայն խորապես հուսալքվում եմ, երբ որ պարզում եմ, որ մարդիկ Նիկոլ Փաշինյանին ատ ելով` Ռոբերտ Քոչարյանին պաշտում են, կամ Ռոբերտ Քոչարյանին ատ ելով` պամտում են Նիկոլ Փաշինյանին։ Ոնց,

ինչպես է հնարավոր իրենց սիրել որպես ղեկավարի։ ինչպես է հնարավոր երկիրը տանուլ տվածներին պաշտել։ Ոնց կարելի ես էդ աստիճան չսիրել սեփական երկիրը, որ այն սեփական կարճամտության պատճառով ձախողածներին պաշտես։ Դեռ մի բան էլ հոխորտում են, թե տեսեք` մրցակցությունը մնացել է 2-ի մեջ… հասկացաք… Նիկոլ Քոչարյան

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *