Ավագ Պապոյանն իր էջում գրել է. Ասում եք ՙՙ ՌԸՍԱԿԱՆԱՑՈՒ՞Մ ՙՙ Ասում եք լավ կապրե՞նք Հա՜, մեկ էլ ասում եք ռուսը մեր փրկի՞չն է, բարեկամը և ախպերն է՞ միշտ եղել. Տո չէ, հա՜ Էդ միշտը ե՞րբվանից եք հաշվել հետաքրքիր է էլի, մեր փրկիչն էր Լենինի ժամանակվանի՞ց, որ Արևմտյան Հայաստանի Կարսի մարզը, Արդահանը, Սուրմալուի գավառԸ և Արարատը հենց այնպես ՝ ռաձի սվայիխ

վիգըդ, նվիրեց թուրքերին, որ Ջավախքը տվեց վրացուն, Նախիջևանը և Արցախն էլ ազերիին, սովետի վախտվանի՞ց, պшտ երազմից առա՞ջ, պшտ երազմի ժամանա՞կ, թե հրա դшդարից հետո. Ցանկանում եմ իմանալ, էլի, էդ միշտը ե՞րբ է եղել, ե՞րբ է մեր գլխավերևում էդ լուսավոր աստղը շողացել, սակայն մենք խш րխափել ենք խավարի մեջ։ Լավ ապրելը ձեզ համար միայն կուշտ ուտելն է՞։ Անկախություն, ազատություն, պետականություն,

Հայրենիք — Ընդհանրապես լսած կա՞ք։ Ես բաբուխ-մաբուխի հետ գործ չունեմ, ցանկանում եմ խոսքս ուղղել իմ պես սովորական, քրտինքով հացը վաստակող ժողովրդիս։ Անունը ինչ ուզում է դնեն, թեկուզ շոկոլադ, թեկուզ մարմելադ, նպատակը մեկն է ՝ Անկախ Հայաստանը ՌԴ-ի կազմում դարձնել մի ГУБЕ́РНИЯ ՝ նախկին ՍՍՀՄ-ի նման, սակայն այս անգամ ավելի ստ րկшցված կարգավիճակով, ուր կորում է քո ԵՍ-ը,

հայրենականը, ազատությունը, ընտրության ու ընդհանրապես բոլոր իրավունքները. / տարիքով ավագները հավանաբար կհիշեն, որ սովետի վախտով, ադրբեջանցուն հայ-հայ է Ղափանի ռայկոմի քարտուղար թե քաղսովետի նախագահ էին ցանկանում նշանակել /։ Առավել մատչելի բացատրեմ՝ համեմատենք կրկեսում յուրաքանչյուր օր թարմ մսով կերակրվող և ջունգլիներում ազատ որս անող առյուծներին, թեև մեկի փորը միշտ կուշտ է,

սակայն կենդանիների արքան վերածվել է ընդամենը կր шկե օղակների միջով թռնող, հանդիսատեսի ծափահարություններին արժանացող, խղճուկ կենդանու.. Իսկ որ առավել դա ժան է, նրանից ծնված ձագի ճակատագիրն էլ արդեն որոշված է ՝ ծնված- չծնված, արդեն վանդակում է, ազատության համը չճաշակած, կրկեսի խաղալիք է լինելու…Օտարացած հողի վրա / իսկ ռըսականացման ժամանակ, մեր հողն ու ջուրը, ընդերքը ու

անտառները կլինեն օտարինը / դու միշտ օտար ես, երկրորդ ու երրորդ սորտ ես, միշտ մե ղшվորն ես, քավության նոխազն ես, шգ րեսիվ հարևանիդ հшր ձակման ընթացքում, գա զանի առաջը շպրտ վող մսի կտորն ես. Լոկ քո Անկախ Երկրում ես ոտքդ ամուր գետնին դնում, երեխաներդ միայն այստեղ են ապահով մեծանում. Հավատա ինձ բարեկամ, քո ազատ պետությունում վաստակածդ ցամաք հացը առավել յուղալի է, քան ուրիշի սապոգի տակ

կոխկրտված խորովածի բրդուճը. Եթե մենք յոթանասուն տարի մե ղшդրում էինք մեր պապերին՝ անցած դարասկզբին ՙՙԿորուսյալ Ազատ Անկախ Հայրենիքիՙՙ համար, նենց չանենք, որ վաղը մեր զավակները, նույն բանի համար նզովեն մեզ, գան գե րեզմաններիցս հանեն ու կոռոբով թքեն ոսկորներիս վրա։ Մեր պապերը մեզ պարտք մնացին և գնացին, մենք հավերժ պարտք ենք մեր նш հատակված

ախպերներին, եկեք գոնե մեր վաղվա սերունդին պարտք չմնանք՝ հարյուր ամյա սխալը չկրկնենք.. Մենք պարտավոր ենք խոհեմ լինելու, էնքան խոհեմ, որ մեր կորյունները ծնվեն և ապրեն ազատ քամու շոյանքի տակ, ոչ թե արենայի ծափերի. Պղտոր ջրերը բնականաբար կզուլալվեն, ամենահեշտ, սակայն միաժամանակ ամենասոսկալի վճիռը կայացնելու տեղը, եկեք միավորվենք հայեր ջան, եկեք բռունցք լինենք, վերջնականապես մեր ժենք, չեզոքացնենք / ոչ ֆիզիկապես/ նախորդ ռեժիմին,

ներքին թշ նшմուն, ուժ տանք, առողջացնենք մեր վի րшվոր բանակին և բոլորս միասին, միահամուռ ուժերով, մեր Ազատ-Անկախ Հայրենիքում կառուցենք մեր երազանքի պետությունը. Հայը խասյաթով ազգ է, ծш նր պահերին միավորվելու, միմյանց թիկունք պահելու եզակի խասյաթ ունի, եկեք ապա չմոռանանք մեր հայ լինելը. Չարենցի ասած «Ով հայ ժողովուրդ, քո միակ փրկությունը քո հավաքական ուժի մեջ է». Առողջ էղեք Հ. Գ. Կներեք, ժողովուրդ ջան էմոցիոնալ պոռթկումիս համար, սիրտս պш յթում է։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *