Հայկ Գրիգորյանը գրել է. Այն ուժերը և անհատները, որոնք/ովքեր լռում են կամ դրական են արտահայտվում Ղարաբաղում ռուսաց լեզվի ներմուծմանը, իրավունք չունեն լինեն ԱԺ-ում կամ գործադիրում։ Ըստ էության նման ուժեր և անհատներ են հները, իրենց ամբողջ կազմով, գործող ԱԺ իր ամբողջ կազմով, գործող կառավարությունն իր ամբողջ կազմով և

իմքայլոներին աջակցող նրանց կե ղծ ընդ դիմությունը, այսպես կոչված Նիկոլի որոշումը կուսակցությունների դաշ ինքը։ Մեծ հաշվով, կարևոր չի թե սրանցից որը կգա իշխանության, նրանց բոլորի համար Ղարաբաղը գրա վյալ տարածք էր, ոչ հայրենիք, ռուսը դաշ նակից է, ոչ թշն ամի, թուրքը հարևան է, ոչ ցեղաս պան, իսկ Նժդեհը ֆա շիստ է, ոչ թե ազգային գործիչ։ Քանի դեռ

հասարակության մեծ մասը ուղղակի կամ անուղղակի պաշ տպանում է այս ուժերին, վերը նշված բոլորին առանձին առանձին, այն շատ հեռու է լինելու զարգացումից։ Ով այս ուժերի հետ կապում է որևէ հույս, այդ թվում՝ գիտությունը ուժ է, ուժեղ գիտություն՝ ուժեղ պետություն լո զունգով, կամ ով այս ամենի վրա աչք փակած ինչ որ սոցիալական ծրագրեր է իրագործում երկրի հետ և շարունակում

է ներկաներին համարել չա րյաց փոքրագույն ու շարունակում է սա տարել, ապա այս բոլորը միասին, մաս առ մաս մասնակցում են Հայաստանի Հանրապետության հետագա ան կմանը, պետ ականության վերջնական կո րսմանը։ Այս մարդիկ արդեն երկու տարուց ավել վայելում են իրենց սխ ալ ընտրության, 2018թվականի հետևանքները, ու չեն ընդունում որ իրենք էլ իրենց

մե ղքի բաժինն ունեն։ Ու շարունակում են կոր ծանել մի ամբողջ ազգի ապագա։ Կանգ առեք, մի հնարավորություն էլ տվեք ազգային ուժերին,ազգային նպատակներին, ազգային բևեռին։ Արդեն սխ ալվել եք, արդեն պար տվել է ձեր տարբերակը, 2016թվականի Խորենացիում, չա րեցիք Էլեկտրիկի ժամանակ, չա րեցիք 2018թվականին, քանի անգամ դեռ պետք է սխա լվեք, որ հասկանաք, ձեր պատկերացումները սխ ալ էին, կանգ առեք ու փոխեք այդ պատկերացումները։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *