Մի խումբ հրեա ու իսրայելցի գիտնականներ կարծում են, որ Ադրբեջանը կանգնած է Հայաստանի դեմ զրպ արտության արշավի հետևում, ու հանդես են եկել ի պաշտ պանություն Հայաստանի: Այս մասին տեղեկացնում է «1լուրեր»-ը հղում կատարելով Arutz Sheva-ին: Բաց նամակում ասվում է՝ «Մենք՝ ներքոստորագրյալներս, Մերձավոր ու Միջին Արևելքի հրեա ու իսրայելցի գիտնականներ ենք։ Այս բաց նամակը գրում ենք՝ պաշ տպանելու համար հայ ժողովրդի պատիվը և բարի համբավը: Գրում ենք

այս նամակը, քանի որ մեր կարծիքով՝ իսրայելական ու հրեական մամուլում Ադրբեջանի կառավարության կողմից ֆինանսավորվող՝ հայերի դեմ ուղղված զրպ արտության արշավ է սկսվել: Հայերն ունեն հին քաղաքակրթություն, նրանք առաջինն են ընդունել քրիստոնեությունը՝ որպես պետական կրոն։ Մեր մայրաքաղաք Երուսաղեմի Հայկական թաղամասը գոյություն ունի արդեն մեկ ու կես 1000 տարի։
Նրանք շատ դժբ ախտ ժողովուրդ են, քանի որ, լինելով քրիստոնյա, շրջապ ատված են մա հմեդական

հարևաններով: Կոր ցնելով անկախությունը, զր կվելով քաղաքական ու ռազ մական իշխանությունից՝ նրանք, ինչպես ու մեր ժողովուրդը, ստեղծեցին իրենց պետականությունը։ Նրանց մեծ հայ համայնքը հաջողության է հասել բիզնեսում, բժշկության, արվեստի ու գրականության մեջ: Թեև Հայաստանում բնիկ հրեական համայնք չկա, հրեական կրոնական տերմինաբանության առկայությունը հայերենում ենթադրում է շատ վաղ կապեր 2 ժողովուրդների միջև։ 100 տարի առաջ Օսմանյան թուրք

ազգայնականները Առաջին համաշխարհային պատ երազմն օգտագործեցին որպես պատրվակ՝ հայերի ոչնչ ացման համար: Թուրքերի ադրբեջանցի եղբայրներից շատերը մասնակցել են հակ ահայկական ջար դերին տարբեր վայրերում՝ ներառյալ Լեռնային Ղարաբաղ անունով տարածաշրջանում։ Այդ դեպքերից մեկ սերունդ անց լեհաստանցի հրեա իրավաբան Ռաֆայել Լեմկինը մտցրեց «ցեղաս պանություն» եզրույթը՝ նկարագրելու համար, թե ինչ է կատարվել հայերի:
Ազգությամբ հրեա գրող Ֆրանց Վերֆելը գրել է

«Մուսա լեռան 40 օրը»՝ բեսթսելեր հայ գյուղացիների հաջողված զին ված դիմադրության մասին: Այս գիրքը ոգեշնչել է ինչպես 1943 թ-ին Վարշավայի գետտոյի մեր մար տիկներին, այնպես էլ մեր Հագանային, որը պատրաստվում էր վերջին մենամ արտը տալ Կարմելի մոտ, եթե նացի ստները ներխ nւժեին Իսրայել: 1-ին համաշխարհային պատ երազմից հետո արևմտյան տերությունները կո մունիզմի դեմ խաչակրաց արշավանքում Թուրքիայի հետ բարեկամություն էին փնտրում։ ԱՄՆ հրաժարվեց հայկական կոտ որածը վերապրածներին, անօթ ևաններին պաշտ պանելու իր քաղաքականությունից։

Պատմական Հայաստանի արևելյան ծայրամասում՝ խորհրդային Անդրկովկասում, հիմնադրվեց խորհրդային մի փոքր հայկական պետություն: Իսրայելի մասին ասում են, թե այն շատ անգամ ունեցել է շատ մղձա վանջներ, քան ցանկացած այլ երկիր: Հայաստանն էլ մոտավորապես այդպիսին էր. սար սափի հիշողություններով պատված, կո տրված մարդիկ փորձում էին ծառեր տնկել, քաղաքներ կառուցել ու նոր կյանք սկսել։ Իսրայելում մենք ծաղկեցրինք անապատը, հայերը նույնն արեցին

իրենց քարքարոտ հողի վրա, սակայն նրանք ստ իպված եղան պայ քարել կոլեկտիվացման, ստալինյան զտ ումների, ծանր ձեռքի ու գա ղտնի ոստիկանության ուշադիր ականջի դեմ։ Երբ Խորհրդային Միությունը փլ ուզվեց, ծայ րահեղ ազգայնական գաղափարախոսությունները ու կրոնական ծայ րահեղականությունը ներ խnւժեցին մարդկանց մտքերը, որոնք վերջապես ազատագրվել էին 7 տասնամյակ պարտադրված կոմունիստական

դո գմայից: Զսպ ված էթնիկ լար վածությունը պատ երազմի վերածվեց ինչպես նախկին խորհրդային հանրապետությունների ներսում, այնպես էլ Հայաստանի ու Ադրբեջանի միջև։ 2 նորանկախ պետությունները սկսեցին պատ երազմել Ադրբեջանում հայկական մեծամասնություն ունեցող Ղարաբաղի պատճառով, որի բնակչությունն ինքնավարություն էր պահանջում։ Հայերը գրա վեցին և՛ Արցախը, և՛ հարակից շրջանների ռազ մավարական բուֆերային ընդարձակ գոտին։ 2020

թվականի աշնանը Ադրբեջանը պատ երազմ սկսեց Արցախը վերադարձնելու համար։ Ռուսաստանը զե նք էր վաճառում 2 կողմերին, Թուրքիան բացահայտորեն աջակցում էր Ադրբեջանին՝ մարդկային ու տեխնիկական ռեսուրս, այդ թվում՝ բարձրտեխնոլոգիական անօդաչուներ տրամադրելով, Իսրայելն անօդաչու թռչող սարքեր ու այլ տեխնիկա էր վաճառում իր դաշնակից Ադրբեջանին:
Դա Իսրայելի պատ երազմը չէր։ Մենք լավ հարաբերություններ ունենք Հայաստանի հետ ու չպետք է կողմնակալ լինենք: Զարմանալի չէ, որ վերջին պատ երազմը պատրվակ էր Հայաստանում

Իսրայելի դեմ հակ ասեմական հար ձակումների համար, հատկապես սոցիալական ցանցերում: Ադրբեջանն օգտվեց դրանից, որ քարոզչական հար ձակում ծավալի հրեական ու իսրայելական ԶԼՄ-ների դեմ։ Տարբեր հեղինակների հոդվածներում հիշատակվում էր Հայաստանի մայրաքաղաքում Հոլ ոքոստի հուշահամալիրի նկատմամբ վերջին վան դալիզմը։ Դա ճիշտ է, սակայն, ցա վոք, դժ վար է անվանել մի երկիր, որտեղ Հոլn քոստի հուշահամալիրները վան դալիզմի չեն ենթարկվել։

Ամենևին չարդարացնելով վան դալիզմը՝ այնուամենայնիվ, հարկ է նշել, որ Իսրայելի «Յադ վա-Շեմ» Հոլո քոստի հուշահամալիրի հետազոտական կենտրոնը զգուշորեն խnւս ափում է իր ցուցանմուշներում Հայոց ցեղաս պանnւթյան մասին հիշատակումներից, չնայած նրան, որ Հիտլերն իր ծրագրերը կազմելիս ոգեշնչվել է Հայոց ցեղաս պանnւթյամբ: Ադրբեջանն այս քարոզչական արշավում ներկայացված է որպես հրեա ժողովրդի լավագույն բարեկամ։ Կրկին, սա խեղ աթյnւրված պատկեր է, ու դա ապացուցող բազմաթիվ փաստեր կան: Մենք չենք կարող պայքարել Բաքվից եկող

ամբողջ ապատ եղեկատվnւթյան դեմ։ Սակայն մենք կցանկանայինք այստեղ հայտարարել, որ մենք՝ որպես հրեաներ ու իսրայելցիներ, պաշտ պանում ենք հայ ժողովրդի իրավունքը՝ ապրելու որպես ազատ ժողովուրդ իրենց հայրենի հողում։ Մենք հարգում ենք նրանց հնագույն, եզակի մշակույթը: Մենք դա տապարտւմ ենք նրանց դեմ ուղղված ատե լnւթյան զրպ արտnւթյnւնը։ Մենք նաև դա տապարտnւմ ենք հա կաuեմականnւթյան բոլոր դրսևորումները ՝ անկախ դրանց պատրվակից։ Մենք դեմ ենք հայերի

դեմ ագր եuիային ու կարծում ենք, որ մեր երկիրը չպետք է որևէ կապ ունենա դրա հետ։ Պատ երազմի առաջին զn հը ճշմարտությունն է։ Սակայն ճշմարտությունը, ինչպես և մեզ ՝ Գրքի մարդկանց, չի կարելի սպ անել։ Բռ նապետերը կարող են անել այն ամենն, ինչ ուզում են իրենց դժ բախտ երկրներում՝ զո հելով անմեղ մարդկանց իրենց կե ղտոտ խաղերի համար, սակայն մենք չենք կարող այդպես վարվել։ Մենք թույլ չենք տա ադրբեջանական քարոզչակամեքենային

ճշմարտությունը դուրս մղել Իսրայելից, որքան էլ «նավթային» գումար նա վճարի իր գործակալներին»։
Ստորագրել են՝ Ջեյմս Ռասել, Հարվարդի համալսարանի հայագիտության պատվավոր պրոֆեսոր Մայքլ Սթոուն, Երուսաղեմի Հրեական համալսարանի հայագիտության ու համեմատական կրոնագիտության պատվավոր պրոֆեսոր Յոավ Լոեֆ, Երուսաղեմի Հրեական համալսարանի հայագիտության դասախոս Օդեդ Շտայնբերգ, Երուսաղեմի Հրեական համալսարանի միջազգային հարաբերությունների ու եվրոպական հետազոտությունների դասախոս Ռեուվեն Ամիտայ, Երուսաղեմի Հրեական համալսարանի Մերձավոր Արևելքի պատմության պրոֆեսոր

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *