Ավագ Պապոյանը գրում է. Ախր էդ որ կոմպի հետևը նստած, սրտաճմլիկ ստատուսներ եք գրում զ ոհված տղեքի մասին, էդ որ զ ոհվածի ծնողին ասում եք կիսում եմ ձեր վիշտը, սակայն իրականում քաղաքական դիվ իդենտներ եք հավաքում, ձեր թոփալ ուղեղներով փորձում եք շահագր գռել նրանց,
փողոց դուրս բերել , գոնե գիտակցու՞մ եք, թե Աստծո առաջ ինչ մեծ մե ղք եք գործում,

անհավատալի բան եք ասում, բայց էությամբ այնքան եք պի ղծ, որ խաղում եք մարդկանց ամենանուրբ լարերի հետ, կիրակի օրն էլ գնում եկեղեցի մոմ եք վառում. Երբևէ զ ոհվածի հոր կողքին եղե՞լ եք այն ժամանակ, երբ իր հերոս որդու
մար տական ընկերը, մի թևը կտրած, հոսպիտալից եկել է իր կյանքը փրկած ընկերոջ ընտանիքին տեսակցելու, երբ կանանցից գողտու պատմում էր, թե կռ վի ժամանակ, եթե իրենք գնային X

ուղղությամբ, ապա դուրս էին գալու թ շնամու թիկունքային հատված, հետևաբար թշ նամուն անակնկալի բերելով, ջար դելու էին, սակայն քանի որ այդ ուղղությամբ գնալիս, մեկ էլ տեսար թուրքի
ԱԹՍ-ները, մինա մյոտն և հրե տանին ռմբակ ոծեին այդ տարածքում ինչ որ մեծահարուստ գեներալի ՙՙկալվածքներըՙՙ, տղեքին ուղարկում են Y ուղղությամբ, որի հետևանքով էլ վաշտը, բաց դաշ տում, ընկնում է դիմահ ար կրա կի տակ.

Վ իշտ կիսող ստատուսչիկներ Դուք տեսե՞լ եք, թե ինչպես է տղամարդը, աչքերից արցունքը հոսելով, միաժամանակ 2 ձեռքով բերանը փակում, որ կողքի սենյակից կինը և աղջիկը իր աղ եկտուր հեկեկանքը չլսեն։ Դուք տեսե՞լ եք, թե ինչպես է զ ոհված զինվորի հայրը, ատամները սեղմած, ցա վից բռունցքներով հար վածում իր գլխին. Դուք տեսե՞լ եք, թե ինչպես է հայրը անզորությունից գլուխը պատեպատ տալիս ՝ բառի ուղղակի իմաստով. Չէ՜, դուք չեք տեսել, դուք բախտավոր եք, որ չեք տեսել ազնվությամբ եմ ասում։ Գրեք ձեր սրտաճմլիկ

ստատուսները, մի քանի հարյուր լայք հավաքեք և ՙՙկիսեքՙՙ զի նվորի ծնողի կորս տյան ցա վը. Չէ՜, տղեք, ո՜չ ես, ո՜չ դու, ո՜չ էլ որևէ մեկը, չենք կարող կիսել այդ ց ավը, դա ի՜ր ցա վն է, էդ ամբողջը մենակ իրենն է, իր Խա՜չն է, որ ց ավից կռացած, իր հետ տանելու է մինչև գերե զման… Խոնարհումս բոլոր հերոսների Ծնողներին..

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *