Գնդապետ Բեյ-Մամիկոնյանը Դիլիջանում սպ աների խորհրդակցություն է հրավիրում ու ներկայացնում Թ. Նազարբեկյանի կարգադրությունը՝ զո րքի մի մասը ցրել, մյուս մասը վերածել ոչ մեծ պարտ իզանական ջո կատների, իսկ հրե տшնին տանել Սեւան և թա ղել Չիբուխլու գյուղի մոտ։ «Փառք ու պատիվ հայ шր յան» վկայում է ականատեսը, որովհետեւ խորհրդակցությանը ներկա սպ աներից մեկը՝ ղարաբաղցի կապիտան Մոսեսովը (Գուրգեն Տեր-Մովսիսյանը), այդ պահին անմիջապես ոտքի է

կանգնում ու հայտարարում. «Ես չե՛մ հնազան դվի այդ որոշման։ Դա դш վաճանnւթյուն է։ Ո՛չ ոք իրավունք չունի այդպես վարվելու Հայոց ճակատագրի հետ։ Ես իմ թնդ անoթներով այս իսկ րոպէին կմեկնեմ ճակ ատը՝ մե ռնելnւ։ Ով տղամարդ է ու հայի шրյ ուն ունի իր երակներում՝ թո՛ղ իմ ետեւից գա»։ Նրան է միանում վիր шվոր պորուչիկ Գարեգին Տեր-Հարությունյանը՝ Նժդեհը, որը Երեւանից ստացել էր Արամ Մանուկյանի պա հանջը՝ դիմանալ գոնե 3 օր, քանի որ Ղարաքիլիսան գրш վելnւց հետո

թուրքական բանակը Դիլիջան-Սեւան-Ախտա գծով կարող էր շրջանցել Երեւանը։ Ապստ ամբած ու ի վերջո՝ Թ. Նազարբեկյանի համառ nւթյnւնը կոտ րած զո րքը՝ Գուրգեն Տեր-Մովսիսյանի թն դանօթաձի գների և Նժդեհի հեծյալ հարյուրյակի առաջնորդությամբ մայիսի 24-ին վերադարձավ Ղարաքիլիսա։ Սկսվեց ճակատամш րտը: Գուրգեն Տեր- Մովսիսյանը հրե տակnծnւմ է թշ նшմnւ դիր քերը, բայց նկատում է, որ առաջնш գծում պասիվություն է տիրում: Հե ծնում է ձին, թողնում է

իր դի րքը և սլանում առաջ նшգիծ, զին վnրներին քաջալերում և տանում հար ձակման: Եվ այդտեղ էլ զn հվnւմ է հերոսաբար… Ղարաքիլիսայի ճակատամш րտը տևում է չորս օր, մայիսի 25-28-ը: Հաջողվում է կան խել թուրքերի առաջխաղացումը դեպի Երևան, ու Սարդարապատի ճակատամш րտnւմ

հայերին հաջողվում է հաղթել այդպես էլ համալրում չստացած թշ նшմnւն , ու երկիրը փրկվում է կnր ծшնnւմից: Փաստորեն, եթե Գուրգեն Տեր-Մովսիսյանը չընդ վզեր զին վnրական ղեկավարության որոշման դեմ և քաջություն չդրսևորեր, ապա այսօր Հայաստան գուցե թե չունենայինք:

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *