Կամանդի՛ր, մի տեսակ ես, ինչա՞ եղել: — Բան չէ, նորմալ ա ամեն ինչ, մի հատ աղը տուր: — Կես ժամից պիտի պոս տավոյին փոխենք: — Ըհը , եթե կես ժամ ձգենք: -Ի՞նչ: — Հ՞ը, բան ասի՞ր կամանդիր: — Չէ , չէ…. — Տապիկնա զանգում, մեկդ պատասխանեք: — Ես կպատասխանեմ, թողեք… լսում եմ: — Կամանդիր, շարժ կա, մեր կողմ են գալիս, մի քանի հոգի են: — Ընդունեցի …. տղերք, հելեք, դի րքավորվեք, ես կապ տամ գունդ և գամ,

չկր ակեք հանկարծ, լսում ե՞ք ՝ չկր ակեք: — Այ թե ինչի՞ համար էիր սենց դի լխոր կամադիր ջան, չմտածես:- Պարո՛ն փոխգնդապետ , մեր դի րքի ուղղությամբ են գալիս: — Քանի՞ հոգի են: — Թիվը չեմ իմանում, սակայն շատ են: — Մինչև մեր հասնելը պատասխանատվությունը թողնում եմ քո վրա, շարժվիր ըստ պահի անհրաժեշտության … դիմացեք տղերք , գալիս ենք: — Լսում եմ ! — Տղերք, ոչ մեկդ չկր ակի հանկարծ, թողեք թող գան: — Կամանդի՛ր, բեր հենց հիմիկվանից մա ղենք

պրծնենք էլի: — Ասում եմ չկր ակեք հանկարծ, տղե՛րք ջան չանեք տենց բան, թողեք թող գան, չկրա կեք, լսում ե՞ք, չկրա կեք, թող գան,չկր ակեք , հանգիստ, մի՛ լարվեք, ուրիշ բանի մասին մտածեք, հանկարծ չկր ակեք: — Արդեն շատ մոտիկացան կամանդիր: — Ձեն մի հանեք, թողեք գան: …. — Ո՞վ ա տենում վերջը երևում ա, սաղ հավաքվեցին, թե էլի են գալիս: — Սաղ եկել են, հետևից էլ մարդ չկա: — Դե որ սաղ եկել են, գյու

լեք տղերք, սատ կացրեք, փռ եք գետնին, գյու լեք ձեր ցավը տանեմ, հանուն հայրենիքի գյու լեք: Տղերք ով սաղ մնաց օտպուսկ եմ ուղարկելու, գյու լեք: — Ա օտպուսկա կպեեել տղերք, պադվադիտ չանեք։ — Տնաշենները ինչ էլ շատ են : …. — Լսում եմ, պարո՛ն գնդապետ — Տղես վիճակը ո՞նց ա , գալիս ենք արդեն շուտով կհասնենք: — Դեռ դիմանում ենք, շատ են, շնից շատ են, վի րավոր ունենք, սակայն մեզնից լավ ա կռ վում: — Գալիս ենք տղերք, հասնում ենք: — Չուշանաք , խնդրում

եմ : — Տղերք հեսա գունդը հասնումա՝ դիմացեք: — Կամանդի՛ր , էն գռա նատը մոտդա՞: — Հա խի՞ — Հեչ , ուղղակի: — Կեսդ վիրա վորներին օգնեք, կեսդ գյու լեք: Ով չի ձգում , թող սարով հետ իջնի:- Իջնելը ավելի դժ վարա, քան ստեղ մնալը, իջնել չկա: …. — Պարո՛ն գնդապետ…… — Ասա տղես, 2 րոպեից հասնում ենք, ասա: — Պարո՛ն գնդապետ……..խնդրում եմ բոլորին փոխանցես, որ…….որ էս դիրքում…. — Ասա լսում եմ , ասա ձենդ ինչի՞ ա կորում, խոսա, մի՛ անջատի: — Էս դիր

քում, իմ տղերքի ար յունն ա թափվել, ստեղ իմ ախպերներն են կռ վել…..էս հողի վրա պայ քար ա եղել, ես էլ հիմա կա լցոն քաշում եմ ու ուզում եմ բոլորին փոխանցես, որ էս դի րքը հանձ նողի մերը………. — Ալոոո՞՞՞՞, էտ ինչ ձեն է՞ր, պատասխանի…..պատասխանի, տղե՛ս, հրամայում եմ, պատասխանի… Արցախյան պա տերազմի ՀԵՐՈՍ՝ ՌՈԲԵՐՏ ԱԲԱՋՅԱՆ Հավերժ փա՛ռք

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *