Հարութ Ուլոյանը գրում է. Մարդ ինչ աստիճանի անմե ղսունակ պիտի լինի, որ պետության գլխին նման աղ ետ բերելուց հետո էլ Արցախի հարցի վերաբերյալ տարիներ շարունակ ընթացող բանակցությունները դիտարկի և ներկայացնի «հող տալ»-«չտալ» զառա նցանքային տիրույթում: Այդ անձնավորությանը դեռ 2018 թվականին գնան

ներկայացնեն աշխարհաքաղաքական վիճակը, բանակցային նրբությունները և զգուշացնեն դրանք մեր ժելու դեպքում սպասվող աղ ետալի հետևանքների մասին, իսկ նա նախ պն դի, թե իրեն ոչ մի նոր բան չի ներկայացվել, այժմ էլ հայտարարի, թե իրեն ասել էին, որ հողերն արդեն պետք ա տաս: Բա եթե քո ուղեղի ընկալման

տեսանկյունից հարցն այդպես ա դրված եղել և դու մեր ժել ես «հող տալը», բա արդյունքում ի՞նչ ես տվել: Հո՞ղ: Հաղթանակ, արժանապատվություն, սերունդ և հայրենիք ես տվել: Իմաստազր կել ես Արցախյան 1-ին պա տերազմի զո հերի սխր անքը և նվաճումների գինը հանդիսացող դժ վարությունները:

Добавить комментарий