Կարին Տոնոյանը գրում է. ԵԹԵ ՀԱՅ ԵՍ….
Արսեն Գրիգորյանի այս խոսքերը յուրաքանչյուր հայի սրտի խոսքերն են, սակայն այդ խոսքերը նրանց հոգում ճն շել են դա վաճանները և օտա րածինները- «….Բոլոր խոսքերն այն մասին, թե մեր զավակները պետք է ծա ռայեն Հայաստանի Հանրապետությունում , ինձ համար նվազագույնը տարօրինակ են. ես չեմ հասկանում՝ ի՞նչ է

կատարվում……Մենք արդեն հրա ժարվե՞լ ենք Արցախից: Մի՞թե Արցախը Հայաստան չէ: Իմ որդին այժմ ծա ռայում է Արցախում: Բոլորովին վերջերս նա եկել էր արձակուրդ ու ես իր որոշմամբ ինքս եմ նրան տարել այն զո րամաս, որտեղ մինչ օրս էլ ծա ռայում է: Դա պատիվ է իմ որդու համար՝ պաշ տպանել հայրենի հողը: Նա այդ հողի համար ար յուն է թափել, վիրա վորվել է, ընկեր է կոր

ցրել…..: Ես ոչ մի կերպ չեմ կարող հասկանալ հարցը, թե «ինչո՞ւ է քո որդին ծառայում Արցախում»: Իսկ ինչո՞ւ չպետք է ծառայի Արցախում, Արցախը Հայաստանի մաս է, ու մեզ համար ոչինչ չի փոխվել: Ուզում եմ բոլորին հարցնել , ովքեր ընդամենը մի քանի ամիս առաջ ծափահարում էին նման բան լսելիս. ի՞նչ է այժմ կատարվում ձեզ հետ…»

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *