Միջազգայնագետ Սուրեն Սարգսյանը վերլուծել է ԱՄՆ-ի կողմից Հայոց Ցեղաս պանության ճանաչումը ի՞նչ ռիս կեր ունի ու ի՞նչու հիմա ճանաչվեց. «Ճանաչու՞մ: Ինչու՞ հիմա: Ի՞նչ դա կտա: Ի՞նչ ռիս կեր: Իրավական vs քաղաքական ճանաչում: Փորձել եմ պատասխաններ գտնել Ճանաչում. Ջո Բայդենի կողմից ցեղաս պանության ճանաչումը քաղաքական հստակ գնահատական է, որն այսօրվանից համարվում է ԱՄՆ պաշ տոնական դի րքորոշումը

այս հարցի վերաբերյալ: Սա ճանաչում է ու վերջ: Սա նաև հիմք է իրավական գործընթաց սկսելու համար, ասենք օրենքի ուժով մեր ժnւմը արգ ելելnւ կամ ասենք ապահովագրական ընկերություններից կամ ամերիկյան բանկերում սառ եցված միջոցներից փոխհա տուցում ստանալու համար: Սա չի հանգեցնելու որևէ փոխհա տուցման, քանզի Թուրքիան չի ճանաչել իր մե ղքը (տես Գերմանիայի ու Հnլnքnuթի օրինակը): Ռեյգանը չէր ճանաչե՞լ: Ոչ,

չէր ճանաչել: Խոսելով Հnլnքnuտի մասին նա հղում էր տվել Ցեղաս պանության վրա: Սակայն 1982թ. ի վեր դա չդարձավ ԱՄՆ կառավարության դի րքորոշում: Ժամանակներն էին տարբեր, ԽՍՀՄ-ն կար, պահա նջատիրnւթյnւնը այդքան ազդեցիկ չէր, իսկ Քեն Խաչիկյանի կողմից գրված Ռեյգանի տեքստի պատմությունն այլ թեմա է։ Կարո՞ղ է վաղը այլ նախագահ հետ կանգնի ճանաչման փաստից: Տեսականորեն այո, սակայն դա շատ քիչ

հավանական է և չափազանց բարդ:
Ինչու՞ հիմա: Շատերը փորձում են սա կապել Սյունիքի հետ, բայց ես այլ դիտակետ էլ ունեմ: Սա ոչ թե արվել է որ մի բան տանեն, այլ արվել է քանի որ մի բան արդեն իսկ մեզանից տարել են:
1. Երեսուն տարի ԱՄՆ-ն պն դել է, որ ԼՂ հարցում ռա զմական լուծում չկա: Թուրքիայի միջամտությամբ Ադրբեջանը գնացել է ռա զմական լուծման: 2. Թուրք-ամերիկյան հարաբերությունները պատմական

մինիմումի վրա են: 3. Պա տժnւմ են Էրդողանին (պատկերացրեք սա ինչ նվեր է թուրքական ընդ դիմության համար՝ 100 տարի կան խեցինք ճանաչումը, քո պատճառnվ ճանաչվեց): 4. Էրդողանին պա տժnւմ են Սիրիայի, Լիբիայի, Միջերկրական ծովի, քրդերի, Կիպրոսի, Հունաստանի ու այլ բաների համար (հիշում եք չէ՞ պապական «այս հարցը մեծերի ձեռքում մանրադրամ է» խոսքը): 5. Իրավիճակի

դասավորվածությունը շատ կարևոր է: ԱՄՆ շահը բնականաբար առաջնային է: Թուրքիային ճն շել պետք է: ԱՄՆ-ն ակտիվանում է արտաքին քաղաքական դաշտում: Ներքաղաքական դիս կուրսում Թուրքիան ծա յրաստիճան բաց ասաբար է ընդունվում: Այս ամենը պարարտ հող են ձևավորում համայնքի ճիշտ աշխատանքի համար ու համայնքն անցնում է գրո հի: Իսկ ընդհանուր աշխարհաքաղաքական միջավայրը բարենպաստ է: Ռիսկեր . Կարող է՞ արդյոք Թուրքիան գազ ազել ու

ագր եսիվ բաներ անել: Միշտ էլ կարող է: Սակայն այստեղ հետևյալ պատասխանը կա: Սա ԱՄՆ նախագահի խոստումն է իր քաղաքացիներին՝ ամերիկահայերին: Հայաստանն այստեղ կապ չունի: Մարդն իր ընտրողին բան է խոստացել և արել է: Ամերիկացիներն ամեն ինչ արեցին, որ որոշումը շո կային չլինի: Տասնյակ զլմ-ներով «սլ իվեր» կազմակերպեցին շաբաթներ շարունակ, Բայդենն էլ տեղեկացրեց իր մտադրության մասին Էրդողանին: Շո կային իրավիճակներում գործողությունները անկառ ավարելի են: Ի՞նչ դա մեզ կտա . Սրա

կապի տալիզացիան անծ այրածիր է: Թուրքիայի նկատմամբ ճն շnւմներից, մինչև նախադեպ՝ այլ պետությունների հետ աշխատելու համար: Այսինքն թուրքերը թիվ 1 գերտերության կողմից որակվել են Ցեղաս պան ժողովուրդ: Մնացածը կախված է մեր ունակություններից և դիվանագիտությունից: Փորձեցի հնարավորինս կարճ և ամբողջական ներկայացնել
իրավիճակը:» , – գրել է միջազգայնագետ Սուրեն Սարգսյանը:

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *