Աստղ Գալեյանն իր ֆեյսբուքյան էջում գրառում է կատարել, որտեղ մասնավորապես ասվում է. Մինչև կյանքիս վերջ չեմ մոռանա էս չա րաբաստիկ քսանյոթը, առավոտյան ութից անդադար զանգում էի քեզ ԲԱԼԵՍ, չէիր վերցնում, գոյությունս կո րել էր, աչքիս ոչ մի բան չէր երևում։ Մենակ թե ձայնդ լսեի։ Ու վերջապես ստացա sms-դ.«կյանքս ռա զվոդ եմ,

կզանգեմ, մա կզանգեմ շարված ենք», հետո հարցրեցի վիճակը ոնցա, պատասխանեց. «սովորականից մի քիչ խառը կյանքս»։ Էէ արևս գիտեմ խնայում էիր մեզ։ Հետո զանգեցիր և էլի չասեցիր,որ արդեն դի րքեր եք գնացել, սակայն ես

գիտեի, որ դուք դի րքերում եք։ Քամին քեզ մա տնում էր ԲԱԼԵՍ։ Լավ ոչինչ ասում էի, թող մտածի, որ ես հավատացել եմ։ Չգիտեմ ինչ անեմ, ոնց անեմ, ոնց ապրեմ և շարունակեմ ապրել առանց քո աչքերի և առանց քո ժպիտի։ Դու իմ թիկունքն էիր Միխ ջան, իմ ուժը ։ Կներես որ ես ապրում եմ։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *