Դավիթ Ղամբարյանը գրում է. Թուրքերը խա ռնվել են իրար: Էլ հակա ռակվում են , էլ վա խեցնում են, էլ ահաբ եկում են, շան տաժի են փորձում են թարկել, էն էլ ում , ԱՄՆ-ին, չնայած լավ գիտեն, որ, եթե ԱՄՆ ը ցանկանա, Թուրքիան բաժան բաժան կանի… Համոզված եմ, որ, եթե էրդողանները շարունակեն իրենց այդ ձևով պահել, այդ օրն էլ կգա: Ակամա հիշեցի այն օրերը, երբ

Ֆրանսիան ճանաչեց Հայոց ցեղասպ անությունը: Թուրքիայում էլի նույն լր բալա ցն էր, նույն ծղր տոցները և կչկչ ոցներն էին: Սակայն, հետո եղավ այն, ինչը պետք է լիներ: Քաղաքակիրթ աշխարհը ենիչերներին հասկացրեց, որ Թուրքիան նախկին

սուլթանական երկիրը չէ ու պետք է իր վերմակի չաբով ոտքերը երկարացնի: Ու Թուրքիան մեղայականով գնաց Ֆրանսիայի դուռը: Այս անգամ էլ նույնը կլինի, մի քիչ կատու կճ ղեն և ականջները կախած մեղայականով կգնան ԱՄՆ-ի դուռը, հակառակ դեպքում, ինչպես մեր ժողովուրդն է ասում, հացը ցամաք կուտեն…

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *