Հովհաննես Մարտիրոսյանն իր էջում գրել է. Այ Ռոբիկի և Սեռժիկի ստու կաչներ, բա գիտեիք պար տություն կրելը հեշտ է՞: Այժմ, որ ոռ նում եք, թե Սյունիքի գյուղերը թուրքի նշանառության տակ են։ Որ ներդրումները և միջազգային կապ իտալի վստահությունը պակասել է, որ գեր իների հարցով Հայաստանը չի կարողանում ձեռքը խփ ել սեղանին

և իր գեր իներին պա հանջել ….: Բա, ձեր սրի կայի ծնունդ պապան չեր մտածո՞ւմ, որ պատ երազմում պար տվելը ավելին է քան հողերի կոր ուստը։ Մսխ եցին, թալ անեցին, դեգր ադացիայի և ռեգր եսիայի տարան, խու ճապ տարածեցին, այժմ հելել դժ գոհում են, թե Սյունիքի գյուղերը նշանակության տակ են։ Տավուշ էլ էր նշանառության տակ, ք ոռ էի՞ք, չէ՞ք տեսնում, ապագա արհա վիրքը չէի՞ք կանխատեսում։ Այո դժ վար է, ծա նր է,

որովհետև շան ծի ծ կերածներն և իրենց մանկլա վիկներին ենք հանդ ուրժել, որովհետև մեր միջի դասալիքին գրկաբաց ենք ընդունել, որովհետև բանակը երկու տարի գլորելու տեղ ենք դարձրել, որովհետև բացառությունները մի կողմ, թամբալ, անգրա գետ սպայակազմ ենք ունեցել, որովհետև զի նվորը ավելի շատ կուռ աժիտի մասին է մտածել, քան սա հմանի, մար տական պատրաստության ու

իր ծա ռայության։ Տո Սյունիք չե Կոտայք և Արմավիր էլ կհասնի, եթե բյուջեն թալ անվի, գեներալները կոլխոզի պահակի պես իրենց պահեն, դասալիքներին ամոթանք չտանք, խեղ աթյուրված ճշտերը զի նվորի գլխից չհանենք, և տեղը մար տական գիտելիքներ և հմտություններ չմտցնեն։
Մեզ Եռաբլուրի հերոսական գեր եզմաններ պետք չէին, չթալ անեյիք, զե նքի հարց լուծեիք, սպայակազմ ու շարքային կազմ կրթէիք։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *