Slim.am-ը գրում է. Քորնինգը ծնվել է 1872թ-ին հարավ-արեւելյան Կանադայում, ԱՄՆ-ում բուժքրոջ դասընթացներ է անցնում, իսկ Առաջին համաշխարհային պատ երազմի ժամանակ համալրել ԱՄՆ Կարմիր Խաչի շարքերը։ Հայոց ցեղաս պանությանը ու դրա արձագանքներին ծանոթացել է կանադական մամուլից։ Ինչպես հետագայում շեշտել է
Քորնինգի հեռավոր ազգականներից մեկը՝ «նրա կար եկցանքը թելադրված էր գործնական մոտեցմամբ»։

1921թվականին Քորնինգը ժամանում է Թուրքիա, որ գլխավորի Արարատ լեռան ստորոտում գտնվող որ բանոցներից մեկը։ Մյուս տարի քեմալական բանակը գրա վում է Զմյուռնիա նավահանգիստը ու խու ճապի մատնում հույն բնակչությանն ու այնտեղ ապ աստանած հայ գաղ թականներին։ Քորնինգը անդամագրվում է Մերձավոր Արեւելքի Նպաստամատույցին և Կոստանդնուպոլսում բարձրանում դեպի պաշարված քաղաքը ուղեւորվող ամերիկյան ռազ մանավերից մեկը։ Տեղ հասնելով՝ նա հի վանդներին ու վի րավորներին խնամելու

համար երկու համակիրների հետ միասին հիվ անդանոց է հիմնում, որը օսմանյան զո րքերը շատ արագ փակել են տալիս։ 2-րդ հի վանդանոցը արժանանում է նույն ճակատագրին՝ ավելի ծա նր սպառ նալիքով։ «Դրանից հետո քաղաքը կո ղոպուտի ենթար կվեց, որից հետո սկսեցին հր դեհել այն»,- տարիներ հետո գրել է Քորնինգը։ 1000-ավոր մարդիկ զ ոհ գնացին հր դեհին, իսկ բարեգործական միությունները, այդ թվում Նաև՝ Ամերիկյան օգնության կոմիտեն,կազմակերպում են

քաղաքացիների տարհանումը ծովով։ Քորնինգը դեպի ամերիկյան որ բանոցներից մեկն է վազում և գերմարդկային ջանվքերով հավաքում երեխաներին և տանում նավամատույց։ Մա հվան, հր ի ու խառ նաշփոթի հոր ձանուտում փրկվում է 5 հազար երեխա։ Ամերիկյան ռազ մանավերով Քորնինգը այս երեխաների հետ ուղեւորվում է Հունաստան, ուր հիմնում է որ բանոց և նվիրվում նրանց կրթությանը և դաստ իարակությանը։ Մեզ հասել է մի լուսանկար, ուր Հունաստանի բլուրներից մեկի

լանջին երեխաները խումբ են կազմել արտասանելու Առ Կորնթացիս Բ, 1:8, որտեղ ասվում է. «Քանզի ոչ կամիմ տգէ տ լինել ձեզ եղբարք՝ վասն նե ղութեան մերոյ եղելոյ յԱսիա. զի առաւել քան զկար մեր ծանրացաք, մինչ անյոյս լինելոյ մեզ ու ի կենաց» (Քանի որ չեմ ուզում, որ
դուք, եղբայրներ, անտեղյակ լինեք Ասիայում մեր կրած նե ղություններից. տա ռապեցինք մեր կարողությունից ավելի, մինչ կորց րինք ապրելու

հույսը նույնիսկ)։ 1923 թ-ի Հունաստանի արքա Գեորգիոս Երկրորդը Սառա Քորնինգին հրավիրում է պալատ, որ պարգեւատրի երկրի բարձրագույն շքանշանով՝ Փրկչի արծաթե խաչով։ Մյուս տարի Սառան Թուրքիա է վերադառնում և մինչեւ թոշակի
անցնելը տրվում երեխաներին կրթելու և դաստ իարակելու գործին: Հանգստի անցնելով՝ Կանադայի իր հայրական տունն է վերադառնում, որտեղ էլ

ապրում է մինչ 97 տարեկանը՝ մա հանալով 1969թ.։ Սառա Քորնինգի առավել տարածված
լուսանկարներից մեկը պատկերում է մաքրակենցաղ բուժքրոջ հագուստով և ձեւավոր գլխադիրով մի գեղեցիկ կնոջ՝ թեթեւ ժպիտը դեմքին։ Հանդարտ եւ կարեկցող հայացքի խորքում կարելի է տեսնել նրա երկաթյա կամքի փայլը։ Ավրորա մարդասիրական նախաձեռնություն

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *