Փայլակ Ուռուսյանն իր էջում գրել է. Երբ որոշ քաղաքական ուժերի կողմից երկրում քաղաքականությունը վերածում են պո ռնկության, երկիրի ներսում քա ոսը և անա րխիան դառնում է անխուս ափելի։ Այդ վառ հայտնի անհատների հիմնական լոզ ունգն է, «ելնելով երկրի ու պետության շահերից» իբր «համախմբան» կոչեր են հնչեցնում, բայց նրանց միայն իրենց անձնական

շահն է հետաքրքրում։ Նրանք այդ խոր ամանկության են դիմում այն ժամանակ, երբ իրենք մեր ժված են լինում ժողովրդի կողմից ու վտ անգ է սպ առնում նախկինում իրենց կողմից կատարած հան ցագործությունները բացահայտվելուն։ Ինչ է, մինչև 1988 թվականը հզոր՝ զարգացած երկիրն թա լանի և ավե րակների վերածելը երկրի շահերից էր բխու՞մ։ Ինչ է, 1995֊ի կե ղծիքով ընդունված սահ մանադրությունը երկրի և ժողովրդի շահերից էր բխու՞մ։ Ինչ է,1998 թվականի նախագահի ընտրությունները երկրի շահերից էր բխու՞մ։ Ինչ է,

հոկտեմբերի քսանյոթի ոճ րագործությունը երկրի և ժողովրդի շահից էր, բխու՞մ, որ որոշները կոչ արեցին համախմբվել հր եշի շուրջը։ 2004 թվականի Բաղրամյան պողոտայի ջար դը ժողովրդի ու երկրի շահերից էր բխու՞մ, որ որոշ ուժեր չկանգնեցին ժողովրդի կողքին։ ԵՎ վերջապես ամենա ԳԼԽԱՎՈՐԸ, ինչ է, ժողովրդին խա բելը և մոլո րացնելն էլ է ժողովրդի ու երկրի շահերից բխու՞մ։ Չեմ շարունակում, հետևությունները թողնում եմ ժողովրդի դա տին… Մենք՝ ժողովուրդն է տերն իր երկրի։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *