Լևոն Դռնոյանն իր էջում գրել է. 20 ՏԱՐԻՆ՝ ՀԱՍԿԱՑԱՆՔ։ ԻՍԿ ՄՆԱՑԱԾ 10 ՏԱՐԻ՞Ն։ Քսան տարի ղարաբաղցիներն են իշ խել։ Իսկ մնացած տասը տարին ի՞նչ է կատարվել։ Ինչի՞ չեք հարցնում։ Մտածում եք, որ հեղինակը հայաստանցի հայ է, խնայում է հայաստանցիներին։ Սխ ալվեցիք։ Չա րիքի արմատը հայաստանցի հայերից է եղել ։ 2002

թ-ին դժ վար տարին էր։ Վազգեն Սարգսյանը սր բացվում էր։ Ո՞վ ռի սկ կաներ Վազգեն Սարգսյանի հասցեին մի թթու խոսք ասել։ Հրատարակչին տարա «երրորդ հանրապետության ող բերգությունը…» ։ Նա մի գիշերում ընթերցեց հավաքած ձեռագիրը և առավոտյան ասաց. «Եթե մի գործ ունեմ՝ այս գրքի տպագրությունն է» և տպագրեց – ինքը՝ անփող, ես՝

անփող։ Չվարանեց, չվա խեցավ ։ Հրատարակիչը քաջարի արցախցի, Ավետարանաց գյուղից սերած, Հայաստանում առողջաբանության հիմնադիրներից մեկը՝ Վիտալի Ասլանյանն էր ։ Այդ գրքի մեջ ապացուցված է՝ Հայաստանի երրորդ հանրապետության կիսաբռ նապետական, կիսաքր եական պետական-քաղաքական կարգը հիմնադրել են և ի շահ իրենց բանեցրել են երեք հայ գրագետներ՝ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը, Վանո

Սիրադեղյանը և Վազգեն Սարգսյանը։ Ցույց է տրված Վազգեն Սարգսյանի բռ նապետական էությունը, որը նախագահ ու կաթողիկոս էր նշանակում ։ Յուրաքանչյուր տարվա ուխտագնացությունը Վ.Ս. ի շի րմին՝ որպես պետականության սիմվոլի՝ ՀՀ-ի անօր ինություններից է, որը տի րում է մինչև այսօր։

Եվ այսպես, բոլոր գլխավոր արատները՝ պետության թա լան, կոռու պցիա, հանրաքվեի և ընտրությունների կե ղծпւմ՝ հիմնադրել են երեքհիմնադիր հայրերը։ Ղարաբաղցի երկու նախագահները եղել են նրանց «արժանի» ժառանգները։ Գնել և ծայ րահեղ այլաս երել մարդուն և հանրային դաշտը՝ եղավ վերջին 2-ի «քաղաքական նորամուծությունը»։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *