Lragir.am-ը գրում է. Տարօրինակ կլիներ կոմ ունիզմից հեռացած Ռուսաստանին պա հանջներ ներկայացնել Մոսկվայի ու Կարսի պայմանագրերի առումով, որոնք ստորագրել են բոլշ եւիկները, հայտարարել է հայ ազգի բազմաչա րչա ր բարեկամ, Լազարեւսկի կոմիտեի համակարգող, ՌԴ Պետդումայի ԱՊՀ հարցերի և հայրենակիցների հետ կապերի կոմիտեի անդամ, պատգամավոր

Կոնստանտին Զատուլինը: Նրա խոսքով՝ կարելի է որքան ուզում եք վերլուծել և ապացուցել Ռուսաստանի այն ժամանակվա կառավարության ապա շնորհությունը, պատմական մեղ քը կամ կարճատեսությունը, ինչպես նաեւ Լենինի հրամ անագրերը Թուրքահայաստանի մասին, որոնք փաստացի սահ ման էին գծում տասնամյակների ընթացքում այս մասում Ռուսաստանի տարածքային ձեռքբերումների տակ: Զատուլինը ընդգծել է ՌԽՖՍՀ-
մ ի լրջագույն դերը Քեմալ Աթաթուրքին աջակցելու ու նրա հաղթանակի հասնելու գործում, իսկ Թուրքիան շնորհակալությամբ է պատասխանել 2-րդ

աշխարհամար տի տարիներին ու դրանից հետո, երբ դարձել է ՆԱՏՕ-ի անդամը: «Անցյալը կարելի է տարբեր ձև գնահատել, սակայն ես կողմնակից չեմ, որ մենք հիմա վերադառնանք 1921թ-ի պատմությանը», նշել է պատգամավորը: Զատուլինը որպես հայ ազգի բարեկամ էական խոստովանություններ է անում: Ինչ ասես արժեր նրա էն հայտարարությունը, որ Ռուսաստաննն է թույլ
տվել պա տերազմը Ղարաբաղում: Ինչ վերաբերում է 1921 թվականի պայմանագրի մասին

հայտարարությանը, այն պարզապես անգնահատելի է, նկատի ունենալով այս թեմայով խորհրդային և հետխորհրդային շրջանի տա բուն ՌԴ-ում և Հայաստանում: Հայաստանում հազվագյուտ զլմ-ներ և մեկնաբաններ են խոսում այս թեմայով, խորհրդարանում միայն 1 պատգամավոր համար ձակվեց բարձրացնել տվյալ հարցը: Ռուս-թուրքական այդ պայմանագրով Ռուսաստանը Թուրքիային նվիրեց Կարս-Արդահանը, Արարատը, Նախիջեւանը: Ընդ որում, Թուրքիայի կողմից նման պահ անջներ չկային: Քեմալը Կարսում համաձայն էր հանրաքվեի,

Արարատի ու Նախիջեւանի մասին նախապես խոսք անգամ չկար: Դա նախքան ռուսների հետ համաձայնությամբ Կարսի նահանգի հայ բնակչությունը 1920 թ-ին կո տորելն էր: Էրդողանը հայտարարել է, որ մեծ շուքով պատրաստ են նշել պայմանագրի հարյուրամյակը, որով էլ գծագրվել են իր պետության արեւելյան սահմանները 1923 թ-ին Լոզանի կոնֆերանսում:Հայաստանին կենսական տարածքներից զր կումը ու անպաշտ պանունակ սահ մանները Ռուսաստանի ցանկությունն էին: Զատուլինն ասում է, որ այդ պայմանագրերի մասով

Ռուսաստանին պահ անջներ ներկայացնելը տարօրինակ կլիներ: Այդ պարագային հարց է ծագում՝ իսկ ինչ գործ ունի «կոմ ունիզմից հեռացած ՌԴ-ն» Ղրիմում: Հայկական շրջանում ռուս-թուրքական գործակցությունը տեղի է ունենում 1921 թվականի պայմանագրի տառի և ոգու շրջանակում ու տրամաբանությամբ, և այդ առումով Ռուսաստանը, անկախ բոլ շեւիկյան կամ պուտինյան լինելուց, այդ քաղաքականության շարունակողն է ու

պատասխանատուն: 2020 թվականի պա տերազմն ու «հետպա տերազմյա կարգավորումները» տեղի են ունենում ռուս-թուրքական համաձայնություններով (այդ մասին հայտարարել են ՌԴ ամենաբարձր պաշ տոնյաները), որը 1921 թվականի պայմանագրի շարունակությունն է: Զատուլինը 1 այլ կարեւոր խոստովանություն էլ է անում՝ ՀՀ-ն, հայկական կյանքերը ՌԴ-ի համար Թուրքիայի հետ

համաձայնությունների մանրադրամ են: Նա կարող էր նաեւ օրինակ բերել, որ 1921 թվականին հայկական տարածքները նվիրելով, Ռուսաստանը նաեւ թուրքական զո րքը մտցրեց արդեն Խորհրդային ՀՀ՝ ավարտին հասցնելու թուրքահայերի կո տորածները: 1921-23 թթ սպա նվեց 300-400 հազար հայ, մնացորդներին տեղափոխեցին Ռուսաստանի խորքերը: Այդպիսով, ՌԴ-ի երաշխիքներ էր տալիս թուրքերին, հայկական հնարավոր պա հանջների չեզոքացման հարցում: Էնպես որ, պահ անջները

Ռուսաստանին ոչ միայն տարօրինակ չեն, այլ նաև՝ տեղին, Հայաստանի դեմ հերթական հան ցագործության՝ 2020 թվականի պա տերազմի և ՀՀ-ի մաս նատման ֆոնին: Հայաստանը պետք է պատրաստ լինի ՌԴ-ից և Թուրքիայից պահ անջով, կամ այլ պատեհ առիթով վերաի նտեգրել Կարս-Արդահանը, Արարատն ու Նախիջեւանն իր իրավասության տակ: Դա ՀՀ պետության

ինքնիշխանության Ու արժանապ ատվության ցուցիչն է: ՀՀ-ում և Հարավային Կովկասում ՌԴ-ի ներկայությունը գին ունի, ու տվյալ գինը քարոզչական, շան տաժի ու սպա ռնալիքի միջոցով կերտված «փրկչությունը» չէ: Դրան ՀՀ-ում նույնիսկ արդեն անհույս ռուսասերները չեն հավատում:

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *