Վահե Տեր-Մինասյանը գրում է. Պատ երազմից 5 րոպե առաջ… Այն որ իրականում առանց ոգևորության, սակայն ստի պված, գնում ենք հերթական զի նված բախ ման՝ արդեն ակնհայտ է։ Ընդ որում, վտա նգն ավելանում է ամեն օրվա հետ։ Հատկանշական է, որ Սյունիք ու Վարդենիս ներ խուժելուց հետո, ադրբեջանական լրատվամիջոցները մի քանի օր բացարձակ չէին անդրադառնում այս

հարցին։ Այսինքն, սա ստուգողական քայլ էր, որի անհա ջողության դեպքում, առանց ավելորդ էմո ցիաների և աղմ ուկի ազերիներն ընդամենը հետ կգնային ելման դիր քեր։ Անշուշտ Ալիևի համար սա հարմար տարբերակ էր հասկանալու համար, թե Հայաստանի դաշնակիցները ինչի են պատրաստ հանում մեզ… Եվ այժմ, երբ ՀԱՊԿ — կոչվածը պոչ

է խաղացնում, երբ Ռուսաստանն անհասկանալի խաղասիրական հայտարարություններ է տարածում և փաստացի ապացուցում Հայաստան աշխարհը Թուրքիայի հետ մեջ-մեջ անելու իր ծրագրերը, մեզ մնում է միայն մի բան՝ կռ վել։ Կռ վել ուղեղով՝ քանի որ ոչ թշն ամու չափ քանակ ունենք, ոչ էլ փող։ Կռ վել ամեանա նսպասելի, անկանխ ատեսելի ձևերով։ Փորձել օգտագործել հնարավոր բոլոր դաշնակցային

առաջարկները։ Թք ել միջազգային պար տավորությունների վրա ու օգտագործել մեր լաբորատորիաները և մասնագետներին (ոչ ոք իրականում այդպես էլ չհիշեց Ադրբեջանի ֆոս ֆորային զե նքի կիր առումը)։ Հրա տապ կարգի բերել աշխարհազ որը ու վերջապես հանել հո

գեբանության մեջից խե ղճ և պաշ տպանվող ազգի գաղափարը՝ փոխարենը ներմուծելով ագր եսիվությունն ու ատե լությունը թշն ամու նկատմամբ։ Հա ես ուզում եմ որ իմ ազգը լինի գժ ոտ խե նթ և ագ րեսիվ։ Ուզում եմ որ մեզանից վա խենան։ Ուզում եմ որ Շուշի գալուց առաջ մի լավ մտածեն կարող ա հանկարծ հայերը գժ վեն ու…

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *