Պատ երազմների պատմության մեջ լսե՞լ եք դեպք, երբ հաղթած երկրի բանակի հրամ անատարը ճոխ ճաշկերույթ կազմակերպի թշ նամի պետության մի քանի տասնյակ գեր եվար ված uպաների, հրամ անատարների և զին վnրների պատվին: Ես չէի լսել: Այդ հրամ անատարը ԴՐՈՆ է, որը 1918 թվականի դեկտեմբերին հայ-վրացական պատ

երազմում փայլուն հաղթանակ տանելուց հետո, հանճարեղ ռա զմագետի հմտությամբ՝ թշ նամnւն պար տադրեց հարգանք տածել Հայոց բանակի ու հայ զին վnրականnւթյան հանդեպ: Սիմոն Վրացյանը գրում է. «Ես հիշում եմ Երևան բերված մի քանի տասնյակ վրացի uպաների ու բարձրաստիճան զին վnրականների պատվին տրված մի ճաշկերույթ Հայաստանի uպարապետության կողմից:

Իրենց բարքերին հատուկ՝ վրացի գեր իների լեզուները արագ բացվեցին ու գինու հետ միասին սկսեցին հոսել նաև բաժակաճառեր: Պերճախոս զին վորականներից 1-ը բաժակ պարզեց. -Ես առաջարկում եմ խմել տաղանդավոր և վեհանձն զn րահրամ անատար Դրոյի կենացը: Ես առաջարկում եմ խմել հայ ու վրացի եղբայրական ժողովուրդների կենացը: Ուռռա՜…» Այո, նման բան եղել է ազգերի պատմության մեջ: Ազգերի՛, ոչ՝ վա յրի ցեղերի:
Աիդա Ներսիսյան

Добавить комментарий