Վահե Տեր-Մինասյանը գրում է. Ես սխալ եմ, և սխալ եմ ապրում։ Սխալ է հավատալ և անմնացորդ նվիրվել կեն դանական բնազդներով առաջնորդվող ագր եսիվ հասարակությանը։ Երևի պետք էր ընդամենը մտածել սեփական շ ահի մասին… Սխալ է տարիներով քարոզել ու սեփական օրինակով փորձել պայ քարել կաշ առակերության դեմ։ Երևի պիտի դառնալ բոլորի պես և մաքսիմալ շո րթել… Սխալ է տարիներով կրթել և սովորեցնել, որ մարդիկ լինեն

առողջ և դաստ իարակված։ Երևի պետք էր թողնել, որ իրենց տգ իտության մեջ եփվեն և հի վանդ վիճակում խե ղճացած գան և խնդրեն…
Սխալ է հնարավոր բոլոր պա շտոնների առաջարկներից հրա ժարվել ու զբաղվել սիրшծ գործով և սեփական առողջության գնով մարդկանց կյանք պարգևել։ Երևի պետք էր մի տաքուկ պաշ տոն ձեռք գցել և գա զազած դեմքով «նա լոգ» հավաքել… Սխալ է քո ամբողջ թիմին ար գելել

մասնակցել պետական ծրագրերին և պետությшն խե ղճ ու կր ակ բյուջեից թեկուզ մեկ լումա ստանալ։
Փոխարենը սեփական միջոցներից աջակցել պետական ծրագրերին։ Երևի պետք էր օգտագործել կապերը և պետական փողերը ուտել, ուտել և էլի ուտել… Սխալ է տարիներ շարունակ սեփական ժամանակի և ռեսուրսների հաշվին բացարձակ անշահախնդիր ծրագրեր իրականացնել և մարդկանց կյանք փրկել։ Երևի պետք էր այդ ժամանակը և

միջոցները ընտանիքիս վրա ծախսել… Սխալ է ՖԲ–ում չափերն անցած և լկ տիացած ծանոթ– անծանոթին մե ղմորեն բացատրել, որ չի կարելի։ Պետք է միանգամից երեսին շփ ացնել, որ իրենց տեղն ու չшփը իմանան և մաքսիմումը գ ող կատվի պես սպասեն հերթական հի մարությանը ու ոգևորված լայքեն… Սխալ է զո հված զի նվորների մայրերի հետ ամիսներով աշխատել, իրենց վիշ տն ու ց ավը կիսել, որ նորից կարողանшն մայրանալ։

Երևի պետք էր էտ ամեն ինչից հեռանալ և մտածել, որ դրանով թող ինչ–որ ուրիշ մեկը զբաղվի… Սխալ եմ ու դեռ շարունակում եմ սխալ մնալ, որովհետև սրտանց հուզվում եմ, երբ տաքսու վարորդը հրա ժարվում է բժշկից գումար վերցնել (ոչ ես էի шյդ մի քшնի դրամից հարստանալու, ոչ ինքը), հուզվում եմ, երբ փողոցում քայլող աղջիկը բարի խոսքերի ներքո կոնֆետ է հյուրասիրում (ոչ ես էի կշտանալու, ոչ ինքը…), հուզվում եմ, երբ անծանոթ մարդիկ փողոցում ժպտալով բարևում են…

Հ.Գ. Սպա նել հր եշին դժ վար չի։ Բարդ է հր եշ չդառնալ։ Մեր հասարակության բոլոր մեծ ու փոքր հրե շներին ստեղծել ենք հենց մենք՝ մեր տգի տությшմբ, մեր անհիմն մեծամտությամբ և մեր անսահման չա րությամբ… Ես սխալ էի՝ Դուք ճիշտ։ Ավելացրեք իմ անունը Ձեր հր եշների ցուցակում…

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *