Երբ Տիտանիկը խոր տակվեց, նավի վրա էր միլիոնատեր Ջոն Ջեյքոբ Աստոր IV-ը: Նրա բանկային հաշիվներում փողը բավական էր այդ Տիտանիկից 30-ը կառուցելու համար: Բայց մա հացու վտա նգի առջեւ կանգնած նա ընտրեց այն, ինչ մտածում էր ու բար ոյապես ճիշտ էր, իր տեղը զի ջելով 2 վա խեցած երեխաներին: Իսիդոր

Շտրաուսը՝ Մեյսիսի “Macy’s” ամերիկյան խոշորագույն խանութների ցանցի համասեփականատերը, ով նույնպես Տիտանիկում էր, ասաց.-«Ես ոչ մի դեպքում մյուս տղամարդկանցից շուտ չեմ նստի փրկարար նավակի մեջ». Նրա կինը նույնպես հր աժարվեց նավակ մտնել՝ տեղը զի ջելով իր նոր վարձած իրենց ծա ռայող Էլլեն Բայրդին: Նա որոշեց կյանքի վերջին վայրկյանները ամուսնու հետ անցկացնել ու նրանից չհեռացավ։ Այս հարուստները նախընտրում էին մնալ առանց իրենց հարստության ու նույնիսկ կյանքի,

հավատարիմ մնալով մարդկային բար ոյական սկզբունքներին: Նրանց ընտրությունը հօգուտ բար ոյական արժեքների վկայում է մարդկային քաղաքակրթության եւ մարդկային բնույթի փայլը:
Արքիմանդրիտ Տիխոն Շևկունովը մի անգամ ասել է,
«Ես 1 անգամ չէ, որ լսել եմ հարուստ մարդկանց վերջին խոստովանանքը նախքան մա հшնալը:
Իրենց խոստովանություններում երբեք չի հիշ

ատակում, իրենց միլիոնների, շքեղ առանձնատան, բիզնեսի մասին: Մարդիկ վերջին ժամերին մտածում են, որ չկարողացան լավ բան անել, օգնել, աջակցել ընտանիքին, սիրելիներին, նույնիսկ պատահական ծանոթներին: Որքան կարևոր է, երբ մարդիկ արժանա պատվություն ունեն, գիտեն մարդկայնությունն ու զր կված չեն բար

ոյականությունից: Մեր մեջ կա՞ն նման մարդիկ։ Հաստատ կան… Ուրեմն եկեք փնտրեք նրանց։
Բար ոյականությունը շատ ավելի արժեքավոր է քան կյանքը, ու ավելի թանկ է այն, քան հարստությունը:

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *