Ալիս Սողոմոնյանը գրում է. ԱՆԱ ՌԱԿ ՀԱՅԱՍ ՊԱՆԻ ՎԵՐԱԴԱՐՁԸ։ «Հա´յր, տո´ւր քո ունեցվածքից ինձ ընկնող բաժինը»:-Այսպես ասաց ապագա անա ռակ որդին իր հորը, և հայրը նրան տվեց իր բաժինը: Սա՝ Աստվածաշնչյան պատումի հանգույն:
Իսկ մեր իրականության մեջ ապագա ան առակ որդի ռոբիկն իր «հորից», այսինքն Հայաստանից, ուր եկել էր որպես ապագա ավ ազակ և թա լանչի,

որպես խա բեբա ու ոճ րագործ, չխնդրեց, այլ գո ղացավ և թալ անեց ինչ հնարավոր էր: Նա որպես օ տար էր եկել օ տար երկիր: Երբ Աստվածնչյան ան առակ որդին վերադարձավ հոր մոտ, ծնկի իջավ նրա առաջ ու ասաց. «Հա´յր, մե ղանչեցի երկնքի դեմ և քո առաջ ու այլևս արժանի չեմ քո որդին կոչվելու…»: Իսկ մեր օրերի ան առակ որդի քոչարյան հան ցագործն ու մարդաս պանը երբ

վերադարձավ, նա ժողովրդից ներողություն չհայցեց իր թալ անածի, իր ոճ րագործությունների, Հայաստանն ար յունաքամ անելու, մեր սուրբ երկիրը օ տարին վաճառելու, իր սրբապի ղծ վարմունքի համար: Ստամբուլի բի ճ հան ցագործը (Էլիֆ Շաֆաքի վեպից) իր հիշողությունից ցանկանում է ջն ջել, հեռու վանել իր կատարած հան ցագործությունը, որի պատասխանատվության ծա նր բե ռը կրելու համար ինքը պատրաստ չէ:

Մեր օրերի ոճ րագործը, նույն ինքը՝ այդ բի ճ ռոբիկը, նույնպես իր հիշողությունից ջնջել է հայ ժողովրդի հանդեպ կատարած իր անն երելի հան ցանքներն ու ոճ րագործությունները: Ջնջել է նաև դա վաճան իր հան ցակիցների՛ հիշողություններից, ովքեր իր շուրջն են հավաքվել՝ այդ նորօրյա անա ռակի վերադարձն ապահովելու համար:

Իսկ հիշողություն ասած բանը շա՜տ դա ժան է. այն ամուր մնում է ազնիվ և հպարտ մարդկանց մեջ: Մնում է և մոռացողների պ ադոշ երեսներին դա ժանորեն շպրտում է 1999-ի հոկտեմբերի 27, 2008-ի մարտի 1, պետական ու քաղաքական գործիչների սպ անությունների երկար շարան… Շպր տում է ար յունով թա լանած միլիարդավոր

դոլարների փաստեր: Հիմա, որ մինչև արտահերթ ընտրությունները շատ քիչ օր է մնացել, ընտրողներից ո՞ւմ մոտ է պահպանվելու թուրքի բ ճի կատարած ո ճիրների հիշողությունը: Նրա՞նց, որ թալ անվել և վառվել էին այդ պրիվետ ռոբի կողմից: Նրա՞նց, որ ստ իպված հեռացել էին Հայաստանից, որ հեռու մնան այդ թուրքի լա մուկ ավա զակից: Այո՛, նրանց մոտ պահպանվում է այդ հիշողությունը, որն ավելի է սիրելի ու հարազատ

դարձնում առանց ռոբիկի Հայաստանը: Առանց ա՛յն ել ուզակ ռոբիկի, որի երակներում թուրքի ար յուն է հոսում: Ա՛յն ռոբիկի, որ մի խումբ իր նման ստ ահակներով, ղարաբաղյան նե նգ ու դա վաճան կլանի ներկայացուցիչներով սա բոտաժ է անում և փորձում է կրկին զա րտուղի ճանապարհներով բռ նազա վթել իշխանությունը: Սրան վստահել, սրան հավատալ, նշանակում է Հայաստանը կրկին ընկ ղմել ռոբո-սեռժական այն ճա հիճը, որից հազիվ ենք ազատվել: Այդ ճա հիճը ժամանակին

ստեղծողներից էին նաև հայ ժողովրդին դարեր շարունակ խա բած և դա վաճանած դաշնակները, որոնց հետ հիմա դաշինք է կնքել «կա րիճ ռոբը»: Այդ պն ակալեզ դաշնակների հարյուրամյա տխ րահռչակ պատմության էջերից ո՛չ մեկում մի լուսավոր կետ չկա՝ միայն կե ղտ է, միայն դա վաճանություն է, միայն աթոռակռ իվ է, միայն հա յատյաց պայմանագրերով տարածքներ հանձ նելն է: Պարզ է, որ կե ղտը կե ղտի հետ կարող է միանալ:

Սրանց թվում է, թե չի գալու ժամանակը, որ մեկ առ մեկ բացահայտվեն և պատասխա նատվության կանչվեն Արցախյան պատ երազմից խուս ափած այն թափ թփուկները, քր եական այն հան ցագործները, հայրենիքի դա վաճանները, որոնք կարմիր գորգ են փռում՝ որ դրա վրայով Ազգային ժողով բերեն մարդաս պան «կա րիճ ռոբին»:
Չի՛ ստացվելու, ստ ահակներ ու դա վաճաններ:

Ժողովրդի հիշողության դեմ անզոր է գտնվելու ձեր մոռացկոտությունը: Պատմությունը ձեզ չի՛ ներելու: Չի՛ ներելու, որ երկրի շահը ստորադասում եք բար ոյազուրկ ռոբիկի թալ անածը պահելու ցանկությանը: Վա խեցեք մարդու և պատմության հիշողությունից, սր իկա ազգադա վներ: Հան ցագործի արժանի տեղը բա նտն է, ոչ թե Ազգային ժողովը:

Սա պատմության դասն է, և մեր ժողովրդի առջև դրված այսօրվա հրա մայականն է՝ չհուսահ ատվել, լինել միասնական ու վճռական, ինչպես 2018-ի այն լուսավոր օրերին: Սիրելի ժողովուրդ՝ Հայրենիքը սիրող, Հայրենիքին հավատարիմ ազնիվ ժողովուրդ, այս ընտրություններով մեր պետականության լինել-չլինելու հարցն է որոշվելու: Մենք պետք է զգոն ու վճռական լինենք: Մենք սխալվելու իրավունք չունե՛նք: Սա մեր օրերի Սարդարապատի

ճակատամարտն է, որից մենք պետք է հաղթող դուրս գանք: Եվ հաղթելո՛ւ ենք ու մեր ապագան մե՛նք ենք կերտելու: Կերտելու ենք մեր ճիշտ պահվածքով, մեր ճիշտ դիր քորոշումով:
Մեր երկրի տերը մե՛նք ենք և ոչ թե թալ անչու հոգեբանությամբ ինչ-որ քո չվորներ: Վերջիններս տեղ չպիտի ունենան մեր սուրբ երկրում, և սա մենք կապացուցենք մեր ճի՛շտ ընտրությամբ:

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *