Հայկ Մանասյանը գրում է. Իսրայելն իսկզբանե հրա ժարվեց օտար բանակների կողմից իր անվտա նգության ապահովումից։ Սփյուռքից ընդունեց մար տական փորձառու կոն տինգենտ, ովքեր դարձան իր բանակի հիմնադիրները, օտարներից ընդունեց զե նք ու զի նամթերք, ԱՄՆ-ից անգամ ռա զմական պահեստ ընդունեց իր տարածքում, սակայն ոչ մի

օտար ռա զմաբազա թույլ չտվեց որ գա ու ապահովի իր անվտա նգությունը, քանզի քաջ գիտակցում էր, որ դա գցում է սեփական երկրի և բանակի իմունիտետը։ Մեր երկրի և բանակի այս իմունոդե պրեսիան հնարավոր է վե րացնել միայն ռուսական բա զաներն և արցախյան խաղաղապահներին դուրս հրավիրելով։ Եթե

Ռուսաստանը իրոք դաշնակից է, ապա թող զի նի հայկական բանակն այնպես, որ մենք ապահովենք թե մեր անվտ անգությունը, թե ռուսական շահերը ռեգիոնում։ Այ երբ ռուսական շահերը ռեգիոնում կա խված կլինեին հայկական բանակի հզորությունից, ռուսական նախընտրական ծրագրերում մեկը մյուսին հերթ չէր տա նշել, որ անհրաժեշտ է մեծացնել ռա

զմական ֆինանսավորումը հայերին, ինչպես ԱՄՆ-ն է տարեկան ֆինանսավորումը Իսրայելին հասցրել չորս միլիարդի։ Իսկ սրա փոխարեն մեր քաղաքական ուժերն իրար հերթ չտալով առաջարկում են ռուսների հետ ավելի խորը մե րձեցում։ Ռուսական բազան պիտի Հայաստանից դուրս գա, իսկ հետո դուրս գա Արցախից, եթե դեռ Արցախով հետաքրքրվում եք։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *