Սենոր Հասրաթյանը գրում է. Սա կարելի էր և՜ գրել, և՜ չգրել, սակայն գրում եմ… 《..Թշ վա´ռ, մենք հիշում ենք, թե ով էիր դու 90-ականներին, ինչ ունեիր ու ինչպես հարստացար։ Այդ ամենը բոլորիս աչքի առաջ է…》, — իր ֆեյսբուքյան էջում Հայաստանի Հանրապետության երրորդ նախագահի մասին գրում է արդեն ոչ թե 《օլիգարխ》, այլ

《խոշոր սեփականատեր》 ներկայացող Խաչատուր Սուքիասյանը՝ ոչ անհայտ 《Գռզոն…》 Նա, ով երեկ Հայաստանի առաջին նախագահի գաղափարի հետևորդն էր, իսկ այսօր նիկոլի գրպանի պարունակությունը… Հասարակության աչքում դիմացինին վարկաբ եկելու այս ստ որ մոտեցումը հայաստանյան իրականության մեջ ամենահեշտ

մարսվող մանիպ ուլյացիաներից մեկն է, որն առաջին հերթին օգտագործում են հենց նրանք, ովքեր, իրենց կենսագրությամբ, այդ ապրելակերպի կրողն են: Երբևէ ինձ չեմ դասել ոչ Սերժ Սարգսյանի ու, ոչ էլ կյանքում որևէ նշանակալի արդյունքի հասած այլ անհատների պաշ տպանի դերում, մանավանդ, որ այդպիսիները դրա

անհրաժեշտությունը չունեն: Սակայն կա մարդկային մի զգացողություն, որ ստ իպում է խոսել… Խոսել ոչ թե հանիրավի մարդկանց համոզելու, այլ նրանց աչքերը բացելու ու, վերջապես, հասկացնելու մի պարզ և, գուցե, դ առը ճշմարտություն, այն է՝ եթե մարդիկ, այդ թվում երկրի նախագահը, 90-ականներին ոչինչ չուներ (բացի Հայրենիքի պաշ տպանության համար վաստակած հպարտությունից),

ապա դա չի նշանակում, որ նա չպիտի ունենար այն, ինչ այսօր ունի… Իսկ, եթե 《խոշոր սեփականատիրոջ》 համոզմամբ, այնուամենայնիվ, կան օրենքին հա կասող փաստեր, ապա դրանք պարզելու ու հանրությանը ներկայացնելու համար, կարծես թե իրենց 《թավշյա》 իշխանությունն ուներ և՜ բավարար ժամանակ, և՜ համապատասխան

գործիքակազմ… Ավաղ, այդ ամենի փոխարեն, հեր յուրանքներից այն կողմ, մենք ունենք միայն դատարկություն ու երեկվա և այսօրվա իշխանությունների կոշիկները լի զող իշխանափոխ 《արհեստավարժի…》 մի կերպար, որի կե ղծանունն է 《Գռզո…》 Ի դեպ նույն այն 《Գռզոն》, ով 2008-ի մարտի մեկի դեպքերից հետո 《անհե տացավ》 ու որոշ ժամանակ անց, չգիտես ինչպես, նորից հայտնվեց…

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *