Կամո Ստեփանյանն իր ֆեյսբուքյան էջում գրել է. «Ես եւ թուրքը… Մի պատմություն եմ ցանկանում պատմել կապված իմ զինվորական ծառայության եւ նախագահական ընտրությունների հետ։ 2003-ին կայանալիք ընտրությունների կապակցությամբ մեզ բոլորիս հավաքեցին և սկսեցին կար գադրեք՝ ինչպես պետք է մասնակցենք ընտրություններին։ Ու ամենակարևորը. հստակ հրա հանգ տրվեց, որ

բոլորը մեկ մարդու պես Պետք է ընտրեն ռոբերտ քոչարյանին, ես լուռ կանգնեցի ու բարձր ձայնով ասացի. -Ես թք ած ունեմ, թե ձեր վրա եւ թե ռոբերտ քոչարյանի վրա ու ոչ մեկ չի կարող ինձ կար գադրել ընտրել մի մարդու, ում ես չեմ ցանկանում։ Տասը րոպե հետո

ինձ կանչեցին շտաբի պետի մոտ, բացատրական աշխատանքներ, հորդոր, սակայն գիտակցելով որ ես անդրդվելի եմ իմ որոշման մեջ` հորդորեց գոնե չվտա նգել ծա ռայակից ընկերներիս ծա ռայությունը ու սրանից հետո հրապարակային

չասել այդ մասին։ Ընտրության օրը` առավոտյան, գնդի հրամ անատարը շարեց մեր բոլոր զինվորներին եւ հրամ ան տվեց.-Էսքան զինվոր, էսքան էլ ձայն ի օգուտ ռոբերտ քոչարյանին ու եթե մեկ ձայն էլ պակաս եղավ, ուրեմն ձեզ շատ դառն ու դա ժան

ծա ռայություն է սպասվում։ Ես մեկ է չընտրեցի նրան, բայց համոզված չեմ, որ ինձ նման շատերն այդ կերպ արեցին): Դա եղավ այն ճակատագրական օրը, երբ ես երդում տվեցի, որ պայ քարելու այդ ռեժիմի դեմ էնքան, մինչ նա

կտա պալվի։ Եւ ամեն մի հայ, երբ փորձ կատարի պաշտ պանել ռոբերտ քոչարյանին ու նրա ռեժիմին` Պիտի հավասարապես պատասխան տա այն ամեն բանի համար, ինչ նրանք արել են Հայ ժողովրդին։ ՈՉ Մեկ ՉԻ ԿԱՐՈՂ ԽՈՒՍԱՓԵԼ ԺՈՂՈՎՐԴԻ ԴԱ ՏԱՍ ՏԱՆԻՑ… Հարգանքներով` Կամո Ստեփանյան

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *