Մեն, իմ միակ դա տավոր, ներիր, որ այս անգամ պատգամդ լիովին չեմ կարող կատարել, քանի որ… Կարին Տոնոյան

Կարին Տոնոյանը գրում է. Բարի լույս, Մեն, իմ միակ դա տավոր, ներիր, որ այս անգամ պատգամդ լիովին չեմ կարող կատարել՝ Հայաստանն այս անգամ գնում է կե ղծիքի ընտրության, գնում է դա վաճանության բոլոր հետքերը հնարավորինս խորը թա ղելու ընտրության, գնում է արհեստական սարքած երկու բևեռի մեջ ընտրության…… ու ես այս անգամ դեռ ոչինչ չեմ կարող փոխել, ներիր:

Իսկ Հայաստանին ազնվություն է պետք, Հայաստանին խի ղճ և արդարադա տություն է պետք, և քանի դեռ հայ մարդը ընտրության չի գնում հիացած իր ընտրյալով և համոզված, որ նա է Հայաստանի լավագույն ընտրությունը, քանի դեռ հայը գնում է ընտրելու իրեն թողած և պա րտադրած «գոնեի», ծա յրահեղ և ի հեճուկս սկզբունքով, գնում է ընտրելու հոգում խե ղդած «կասկածը»,

Հայաստանը չի կարող լավ ապագա ունենալ, Հայաստանում չի լինի սեր և երջանկություն, Հայաստանում չի լինի դրական էներգիա և ԱՍՏԾՈ օրհնություն….. Ներիր, Մենս, որդիս, զավակս, ու ժամանակ տուր ինձ……. այդ օրը գալու է, գալու է առանց ներկա և նախկինների, գալու է այս

«սարքած պատ երազմում» քո ու մեր բոլոր որդիների տված գիտակցված զո հաբերության արդար դա տի պա հանջով…. Գալու է….. տիեզերական արդարության օրենքով…… Եվ Սարդուր արքաս տեսնելու է այդ օրը: