Արամ Գևորգյանը գրում է. Մի բան եմ ասելու, որ կարա շատերիդ դուրը չգա, սակայն պետք ա ասեմ, քանի որ պարտավոր եմ. դադ արեցրեք հերոսացնել գե րությունից հետ եկած տղերքին։ Իսկ ընդհանրապես լավ կանեք իրենց հանգիստ թողնել։ Ես անուններ չեմ տալիս, ես ընդհանուր եմ ասում։ Պատճառները մի քանիսն են, բայց կնշեմ դրանցից առանցքայինները. ի՞նչ եք դուք քարոզում ապագա

սերնդի մոտ, երբ գովերգում եք գե րությունից վերադարձած տղուն։ Քարոզում եք, որ գե րի հան ձնված/ընկ ած լինելը դա հետագայում հայտնի դառնալու լավ ձև՞ ա։ Դուք ի՞նչ եք քարոզում,
որ 1- ին իսկ կր ակոցից զե նքը դնելը և գե րի հան ձնվելը դա պատվաբեր բա՞ն է։ Այո, տղերք կան, որ վիր ավոր վիճակում են գե րի ընկել, սակայն տղերք էլ կան, որ 10-20 հոգով զե նքերը

դրել և գե րի են հանձ նվել։ Ես իրանց չեմ դա տապ արտում, որովհետև ես ինքս չգիտեմ իրանց փոխարեն ոնց կվարվեի, սակայն պատ երազմի միջով անցած տղերքն ասում են, որ նմաններն ավելի մեծ վն աս են հասցնում մյուս տղերքին, քան թուրքը։ Կամ լավ, վաղը մյուս օր էդ տղային կամ կնոջը, որ փողոցում տեսնեն, ի՞նչ են ասելու, ասելու

են՝ նայեք, էս էն գե րի ընկած տղեն/կինն ա՞։ Դա ձեզ դո՞ւր ա գալու։ Դժ վար էդ տղուն դուր գա։
Ուրախացեք, Աստծուն շնորհակալություն հայտնեք, ամեն օր եկեղեցում մոմ վառեք, որ ձեր որդին ողջ հետ ա եկել, բայց դադարեք ցուցադրական միջոցառումները և հերոսացնելու գործընթացը էսքան սգ ավոր ծնողների ֆոնին, որոնց որդիները զո հվել

են՝ չենթ արկվեով նա հանջ հրամ անին։ Հավատացեք, գեր ությունից հետ եկած տղերքին ոչ ոք չի մեղ ադրում գ երի ըն կնելու մեջ։ Հասարակությունը հասկանում և ընդունում ա։ Եթե դուք էդ ամենն անում եք, որ հանկարծ ոչ ոք չհամարձակվի հե գնանքով ասել՝ «հա, էս էն գ երի ընկած տղեն ա», ապա ասեմ՝ ավելի արագացնում եք էդ պրոցեսը։ Ինչի՞ ես սկզբում գրեցի, որ

պարտավոր եմ գրել էս թեմայով, որովհետև ես առնվազն երկու տղայի պատմություն գիտեմ, ովքեր վիր ավոր վիճակում ինքնաս պան են եղել, որ գե րի չընկնեն։ Ես 10- յակ տղերքի պատմություններ գիտեմ, ովքեր գնացել են գիտակցված մա հվան, սակայն չեն նա հանջել։ Հիմա դուք համ էս տղերքին եք հերոս համարում, համ գե րի

ընկածների՞ն։ Տենց ո՞նց ա լինում։ Ձեր ամբողջ PR ռեսուրսները և հարթակներն օգտագործեք սեփական կյանքի գնով հայրենիքը պաշ տպանած տղերքի պատմությունները ներկայացնելով, նրանց օրինակը մարդկանց քարոզելով, ոչ թե օրվա մեջ քսան հատ նկար գցեք գեր ությունից վերադարձած տղու փառաբանման երեկոյից։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *