Արամ Գեվորգյանը գրում է. Դուք մտածում էիք, որ Արցախը բ եռ ա, տանք և լավ կապրենք: Տվեցիք: Լա՞վ եք ապրում: Չէ՞: Դե ուրեմն հիշեք. քանի Արցախը տված ա, դուք ավելի և ավելի վա տ եք ապրելու, որովհետև Արցախն իրականում ոչ թե բ եռ էր, այլ ձեր հարստությունը, ձեր չգնահատված

հարստությունը: Միամիտ գտել էիք տանը և չգիտեիք ինչպես վարվեիք հետը: Իսկ թշ նամին անընդհատ ասում էր՝ վա տ ես ապրում, դա տուր, որ լավ ապրես: Արցախը ձեր խաղաղ կյանքի երաշխիքն էր, ձեր թթվածինը: Դուք ձեր թթվածինը հանձ նեցիք թշ նամուն՝ լավ սնունդի դիմաց:
Ձեզ խա բել և դիտմամբ արժեզ րկել են ձեր

ունեցած միակ թանկ ժառանգությունը:
Ձեզ խա բել և ձեզ մոտ արժեզր կել են տղերքի ար յան գինը, կոչելով դա «հանուն ոչնչի»:
Դուք տենց էլ չհասկացաք Արցախի արժեքը, որովհետև Արցախը ձեր պես անհայրենիքների համար մեծ շքեղություն էր: Եւ դուք ձեր էժան լա փի դիմաց կոպեկներով վաճառեցիք էդ մարգարիտը, և հիմա էլ զարմանում եք, թե ինչի եք սկսել օր օրի ավելի ծա նր շնչել:

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *