Արամ Գեվորգյանը գրում է. Ո՞նց կարա զո հվածի հարազատը աշխատի նիկոլի մոտ, նիկոլից աշխատավարձ ստանա, ամեն օր ի տես բոլորի «ս գա» իր հարազատի կո րուստը, մե ղադրի բոլորին, սակայն ՀԱՏԿԱՊԵՍ նախկիններին։ Ասի, որ բոլորն էն մե ղավոր իր հարազատի մա հվան մեջ, սակայն շարունակի գումար ստանալ նիկոլից։ Ախր դուք

անգամ ձեր վշ տի մեջ անկ եղծ չեք ձեր հետ։ Ախր դուք անգամ ձեր ս ուգն եք հանել վաճառքի… Վաղը մյուս օր հո պարզվելու է էս պատ երազմի հանգամանքները։ Հո պարզվելու է, որ ամեն բան կազմակերպված է եղել։ Էդ ժամանակ ի՞նչ եք անելու, նոր-նոր սկսելու եք մե ղադրել նիկոլի՞ն,

որովհետև արդեն անգո՞րծ եք մնացած լինելու։ Ու ձեզ թվալու ա, որ ոչ ոք չի՞ հիշելու ձեր վարքը։ Հիշելու են, և արհա մարելու են ձեր պես «սգ ավորներին», որովհետև դուք կոպեկներով վաճառել էիք ձեր հարազատի ար յունը։ Զո հվածի

հարազատի նիկոլական լինելը, եթե դրանում շահ չունի, ինձ համար թե մարդկային առումով ու թե բնության օրենքներով մնում է անհասկանալի։ Դու կարաս չսիրես նախկիններին, սակայն դու չես կարա արդարացնես քո զավակին մա հվան ուղարկողին։ Պարզապես չես կարա։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *