Լյովա Եղիազարյանը գրում է. «Հայաստանի կայունությունը միշտ էլ կարևոր է եղել դաշնակցության համար»,- ասում է Իշխան Սաղաթելյանը: Երբ 1992 թ-ին, պատ երազմի ամենած անր տարում Երևանում հանրահավաքներ էիք անում, հրա ժարականներ էիք պահ անջում,

կայունության մասին էի՞ք մտածում: Երբ 1995 թ-ին ահաբ եկչական գործողություններ էիք նախապատրաստում Հայաստանի իշխանությունների դեմ, նպատակ ունենալով գլխ ատել այն, կայունության մասին էի՞ք մտածում: Երբ 1999 թ-ին,մինչև Հոկտեմբերի քսանյոթ ձեր կուսակցության կար կառուն անդամ Տիգրան Նաղդալյանը ամեն օր հեռուստատեսությամբ ատ ելություն էր տարածում Վազգեն Սարգսյանի ու Կարեն Դեմիրճյանի

նկատմամբ,կայունության մասին էի՞ք մտածում:
Երբ 1999 թ-ի Հոկտեմբերի 27-ին ձեր դաշնակցական ընկերները Ազգային ժողովում սպ անդ կազմակերպեցին ու առաջինը զանգեցին ընկեր Հրանտին, կայունության մասին էի՞ք մտածում:
Երբ 2008 թ-ի Մարտի 1-ին մեզ վրա կր ակում և խոշ տանգում էին, կալ անավորում և հետապն դում էին, իսկ դուք շամպայնով շնորհավորում և կոա

լիցիա էիք կազմում, կայունության մասին էի՞ք մտածում: Երբ 44 օրյա պատ երազմից հետո 6 ամիս մայրաքաղաքը պահել էիք լար վածության մեջ, խրախուսում էիք բանակի բարձրագույն սպայակազմին խ առնվել ներքաղաքական կյանքին,

կայունության մասին էի՞ք մտածում: Դուք պատասխանատու եք այնքան, որքան ՀՀԿ-ն,որքան Քոչարյանը, որքան Սարգսյանը՝ երկիրը
թալ անելու, ասպ ատակելու, գո ղերի պետություն ստեղծելու համար: Ու ժողովուրդը ձեզ պատասխան տվեց ձեր արածների համար:

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *