Հաղորդման վերջում, երբ հնչում էր Շառլի երգերից մեկը, նկատեցի, որ հայրս աչքերն է սրբում։ Հարցրեցի զարմացած …Կանադայի վարչապետ Ջասթին Թրյուդոյի անչափ հուզիչ խոսքերը անտարբեր չեն թողնի ոչ մի հայի: «Մի անգամ, երբ ես դեռ փոքր էի, մոտ տասնչորս-տասնհինգ տարեկան, երեկոյան ընթրինքից հետո,

հեռուստատեսությամբ նայում էինք Շառլ Ազնավուրի մասին պատմող մի հաղորդում։ Այդ ժամանակ, ես գրեթե ոչ մի բան չգիտեի Ազնավուրի մասին։ Հաղորդման վերջում, երբ հնչում էր Շառլի երգերից մեկը, (ցա վոք այս պահին չեմ հիշում թե
որը), նկատեցի, որ հայրս աչքերն է սրբում։ Զարմացած հարցրի. -Դու լ աց ե՞ս լինում, Հայրիկ։

-Ոչ տղաս, մի բաժակ ջուր բեր։ Թեման փոխել ցանկանալով պատասխանեց նա։ -Փոքրիկ երկրի, փոքրիկ երգիչը, որ գրա վեց ողջ աշխարհը, շշ նջաց հայրս, ապա խնդրեց, որ գնամ և նստեմ իր կողքին, քանզի ուզում է ինձ ինչ-որ բան պատմել։
«Տղաս, այս հաղորդումը Շառլ Ազնավուրի մասին էր։ ֆրանսիացի մի երգչի, ով ազգությամբ հայ է։ Հայերը

հին ժողովուրդ են, բազում արհա վի րքներ և փոր ձություններ տեսած։ Մեծ եղ եռնից հետո, երբ Եվրոպան ու Ամերիկան գրկաբաց ընդունեց կոտ որածից փրկված մարդկանց, մեր կառավարությունը չգնաց այդ քայլին և հատուկենտ հայերի ընդունեց,
ինչի համար ես այսօր ափսոսում ու նույնիսկ ամ

աչում եմ», — ասաց հայրս։ Այդ ժամանակ, ես ոչինչ չհասկացա նրա ասածից։ Ինձ համար նաև տարօրինակ էր, որ հայրս ամա չում է մի բանի համար, ինչի հետ ինքն ընդհանրապես կապ չուներ։
Հետո, երբ մեծացա խորությամբ ծանոթացա
Ազնավուրի արվեստին և հայ ժողովրդի պատմությանը, նրա անցած ուղուն, հասկացա թե ինչու էր այն օրը հայրս հուզվում ու ինչպես կարելի է քո չա րածի համար ամ աչել»… Ջասթին Թրյուդո
(Կանադայի վարչապետ)

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *