Patum.am-ը գրում է. Անգելա Մնացականյանը գրում է. ԼԵՎ, ԼԵՎ, ԼԵՎ… 8 ամիսը լրացավ, որ կոր ցրեցի ՔԵԶ, ՈՐԴԻՍ, կոր ցրեցի իմ ողջ կյանքը’ ՔԵԶՆՈՎ երջանիկ, առանց ՔԵԶ’ դժ բախտ… Վի շտ, կ սկիծ, ար ցունք… Սա է իմ կյանքը այսօր… Կյանքի դառը դաս… Գնահատել ժամանակին այն, ինչ ունես… Այն, ինչ մի ժամանակ էական էր, հիմա կարևոր չէ… Նրանք, ովքեր ժամանակին կարևոր էին

կյանքումս, էլ չկան…կան լոկ դատարկ խոսքեր, ցա վում ենք, դու ուժեղ պետք է լինես, ինչ արած… Շատերը այդպես էլ չհասկացան կոր ուստիս չափը, ես գիտեմ ինչու… Սա իմ ցա վն է, և չեմ կամենում որևէ մեկին սա երբևէ զգալ… ԼԵՎՍ, ԴՈՒ շատ ես խնդրում, որ մամադ չլա ցի, չեմ կարողանում ԱՐԵՎՍ, դրա համար էլ ներիր ինձ։ ՔՈ պես ՈՐԴԻ կո րցնելը անհամեմատելի է որևէ ցա վի հետ, ԻՄ ՀԱՎԵՐԺ 20 ՏԱՐԵԿԱՆ… Մի դաս ունեմ սերտած ՔՈ կո րստով’ ըստ էության մարդը մենակ է իր վշ տի

մեջ, մի ժամանակ մեծ, շատ մեծ շրջապատ ունեինք, մա ղվում ու մա ղվում են, ԲԱԼԵՍ, քանզի շրջապատիս մարդիկ ունեն տարբեր քաղաքական հայացքներ, տարբեր խի ղճ, զո հվածի մայրը համարձակվում է մե ղադրել՞ 1-ին, ոնց կարելի է, ով է՞ր խնդրել նրան հայրենիքին զի նվոր տալ…

Կյանքի այս դասը չէի ուզենա ստանալ ՔՈ կոր ստի դիմաց, ԼԵՎՍ… Իմ կյանքում միշտ ԴՈՒ եղել ես ամենակարևորը և միշտ կմնաս… Խնդրում եմ ինձ
այլևս չհամարել ուժեղ մամա, ես շնչում եմ, բայց չեմ ապրում… Ես ուժեղ էի ՔԵԶԱՆՈՎ’ ԼԵՎՍ, ԴՈՒ

էիր իմ պաշ տպանը, իմ թև թիկունքը, գիտե՞ս ինչու են ինձ համարում ուժեղ, քանիզի մտածում են ՔՈ նման երեխա է դրել հողը, բայց ինքը դեռ ապրում է… Չեմ ցանկանում այլ քայլի դիմեմ, վա խենում եմ ՔԵԶ հետո չտեսնեմ…

Добавить комментарий