Արամ Գեվորգյանը գրում է. Էսօր ընկերներից մեկն ինձ ուղարկում ա մի նիկոլական անհայրենիքի գրառում, որտեղ դա խոսում ա էն մասին, որ՝ «էսքան հետ եկած գե րիների մեջ մի հատ արցախցի չկա և դա նրանից ա, որ արցախցիք են ծա խել/հա նձնել Արցախը, փա խել են, գ երի չեն ընկել, չեն պաշ տպանել իրանց հայրենիքը, դրա

համար էլ կոր ցրեցինք Արցախը»։ Ինձ էլ էր անդրադարձել իր գրառումներից մեկում, սակայն դրա մասին չեմ գրում։ Էդ մասով ես վաղուց դադարել եմ անդրադառնալ էդ հի վանդ կոն տինգենտին։ Ես սա գրում եմ արցախցի-հայաստանցի կոր ծանարար թեզը մինչ օրս առաջ տանող լևոնականների և նիկոլականների համար. նկարում արցախցի քառասունվեցամյա Սպարտակ

Հակոբջանյանն է: Պատ երազմի օրերին պաշ տպանելով իր հայրենի Սղնախ գյուղը, նա ոտքից վի րավոր վիճակում չի նա հանջում, չի լք ում իր հայրենի գյուղը և ադրբեջանցիների մոտենալուն պես նռ նակով պա յթեցնում է իրեն և թշ նամուն…
Հիմա հասկացա՞ք, թե ինչի գե րիների մեջ արցախցիներ չկա, այ անհայրենիք թուրքեր։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *