Ալիս Սողոմոնյանը գրում է. ԲՈՒՄԵՐԱՆԳ ՀԱՆ ՑԱԳՈՐԾ ռՈԲԻԿ քՈՉԱՐՅԱՆԻՆ։ Հենց այսօր՝ Հայաստանի Սահմանադրության ընդունման օրն եմ քեզ գրում, ոճ րագործ ռոբիկ քոչարյան: Պիտի հիշեցնեմ քեզ, որ դու ես եղել Հայաստանի Սահանադրության առաջին խա խտողը, երբ կե ղծ տեղեկանքով՝ իբր Հայաստանում տասը տարի ապրել ես, մասնակցեցիր նախագահի ընտությանը: (ըստ 2005թ. նոյեմբերի քսանյոթի հանրաք վեով

կատարված փոփոխությունների, հոդված 50-ում ամրագրված է. «Հանրապետության Նախագահ կարող է ընտրվել… վերջին 10 տարում Հանրապետությունում մշտապես բնակվողը»): Սակայն չէ՞ որ քեզ, խա բեբա քոչարյան ռոբիկ, ոչ բարով Հայաստան էին բերել 1997 թ-ին, այդ ինչպե՞ս եղավ, որ Հայաստանում ապրածդ 1 տարին դարձավ տասը տարի: Քո կատարած այս

կե ղծիքը ձնագնդիի նման գլորվեց քո ու քեզ հան ցակից սեռժիկ սարգսյանի բոլոր կե ղծված ընտրություններին: Եվ ահա եկել է մի պահ, երբ ղարաբաղյան մա ֆիոզ կլանի 2 սրբապի ղծդ էլ պա պանձված եք, որ Հայաստան աշխահում երկրորդ անգամ կե ղծիքը չի հաղթում, ու արդար ընտրություններում ժողովուրդը մեր ժեց իր ատ ելի մարդուկին՝ հանձին քեզ, թա լանչի ռոբիկ:
Դու հասկացա՞ր, գ ող, ավ ազակ ռոբիկ, թե

ժողովուրդն ինչո՞ւ մե րժեց քեզ: Այն բոլոր հան ցանքները, թալ անն ու սպ անությունները, որ դու կատարել էիր քո ոչ բարով կառավարման տասը տարիներին, իրենց գագաթնակետն ունեցան Արցախյան վերջին պատ երազմում քո լկ տի դա վաճանությամբ: Դու դա վաճանեցիր Արցախին, դա վաճանեցիր Հայաստանին: Քո ղեկավարած ղարաբաղյան մա ֆիոզ կլանով դու դա վաճանեցիր հայրենասեր հայ զին վորին: Բազում խա յտառակ

փաստերից միայն 1 օրինակ բերեմ: Սամվել Բաբայանի մշակած օպ երացիան, որի իրականացմամբ թշ նամու առաջ փա կվում էր դեպի Շուշի տանող ճանապարհը, չիրականացավ քո սր իկայական դա վաճան քայլերի արդյունքում՝ բուկլետ բաժանող օնիկ գասպարյանը և զի նվորի հացը գո ղացող մովսես հակոբյանը հենց քո՛ կարգադրությամբ վի ժեցրին այդ օպ երացիան: Երբ դրա քն նությունը սկսվի, տվյալ պահի

տեսագրությունը որպես ապացույց ներկայացնելով, ամ ոթից գետի՞նն ես մտնելու (չնայած քեզ ի՞նչ ամ ոթ, այ բե նամուս), թե՞ դարձյալ ամբ արտավան տոնով պիտի ասես՝ Նիկոլը ծախեց Շուշին: Գետի՛նը մտնես, երիցս հան ցագործ ռոբիկ: Ափսոս, քոչօղլի ռոբիկ, որ դու զու րկ ես մարդկային սովորական զգացողությունից, թե չէ քո երազին պիտի գային և քեզ նզ ովեին հազարավոր անմե ղ նահ ատակ զի նվորների հո գիները: Երևի թե կգա նաև այն

ժամանակը, երբ քառասունչորսօրյա պատ երազմի իրադարձությունները քն նող պետական հանձնաժողովը, ռազ մական ոստիկանությունը և դա տախազությունը կսկսեն իրենց անա չառ աշխատանքները՝ կապված այդ խնդրահա րույց դեպքերի հետ, ու հայրենիքի բոլոր դա վաճանները, քո՛ առաջնորդությամբ, սր իկա, կկանգնեն ռազ մական տր իբունալի առաջ: Զգուշացի՛ր սրանից, Հայաստանում մա ֆիոզ ռեժիմդ վերականգնելու փորձ անող մարդաս պան ռոբիկ քոչօղլի:

Ընտրություններում քեզ մեր ժելը շառաչյուն ապ տակ էր հայ ժողովրդի դեմ կատարած բազում հան ցագործությունների հեղինակիդ: Այդ մի քանի %, որ դու ստացել ես, ժողովրդից գո ղացած քո փողերը վերցրածների ու քո նախկին ստ րուկների ձայներն են ընդամենը, այ ող որմելի: Դու պիտի պար տվեիր, ասենք, Գյումրիում, ու դա բնական էր, որովհետև դու աղ ետից տու ժած գյումրեցուն ուղիղ տասը տարի ստ որաբար խա բել ես՝ «Աղ ետի գոտին՝ զարգացման գոտի» ս ուտ կարգախոսով:

Բայց որ դու Սյունիքո՞ւմ էլ պիտի պար տվեիր, այ սա արդեն հետաքրքիր է: Փորձում էիր Սյունիքը քո բա ստիլը դարձնել, զգացի՞ր, քոչօղլի, որ դու այնտեղ էլ օտար ես, ինչպես օտար ես ամբողջ Հայաստանում: Քո լա կոտները նախընտրական օրերին քո նախընտրական շտաբներում ճոխ սեղաններ էին պատվիրում, թանկարժեք նվերներ բաժ անում, պաշ տոններ խոստանում՝

հավաստիացնելով, թե շուտով պապան է դառնալու երկրի ղեկավարը: Կերա՞ր քո և լա կոտներիդ եփած շիլան, որը բո ղազիդ դեմ առավ, և սկսեցիր վերջին մուր ացիկի կերպարով բաժ անածդ փողեր հետ ուզել: Չեն տա, դու էլ շատ մի վշ տացիր, որովհետև գո ղացված փողը ջրի հետ եկել է, ջրի հետ էլ գնալու է: Էդ փողը հար ամ է, ռոբիկ, ինչպես դու ես հար ամ մեր այս երկրում:
Հիմա հասկացա՞ր, տակ անք, որ ժողովրդի կամքի առաջ դու ընդամենը 0 ես, պարզապես ոչ

նչություն: Քարոզարշավի օրերին հաշվում էիր՝ «Այս կառավարությանն այսքան օր մնաց»: Ո՜նց սխ ալվեցիր, ստ ահակ: Եւ ժողովուրդը, այս կառավարությունը հաղթեցին և սա տկացրեցին քեզ, և դու, ռոբիկ, հոգեխ անգարման մեջ ընկար, մե ռած ես, թ աղված չես: Հիմա չունեցածդ պատիվը փրկելու հույսդ դրել ես Սահմանադրական դա տարանի վրա: Քո տի րապետության տարիներին նման հարցերից այնքան էլ չէիր նե ղվում, զանգահարում էիր Գագիկ Հարությունյանին,

և հարցերդ լուծված էին: Խուճուճ Գագիկը մի անգամ համարձակվեց որոշման պոչին կպցնել «Վստահության հանրաքվե» բառերը: Դու դրանից սար սափեցիր և, բնական է, վա խեցար և
չանցկացրիր այդ հանրաքվեն: Հիմա հույսդ ո՞ւմ վրա է, միայն աճպարար հրայր թովամասյանի՞, թե՞ դա տական կազմը համալրած այն մի քանի նորերի, որոնք քո նախկին ստ րուկներն են ու մի որոշումով արդեն քեզ ազատել են բան տարկությունից:

(Իհարկե, ժամանակավորապես): Սակայն, ռոբիկ, այստեղ էլ քեզ հիաս թափություն է սպասելու՝ դու փաստեր չունես, դու պարզապես ձևեր ես թափում և ժամանակ շահում: Հուլիսի իննին էլ քո ջահել ու տարեց մի քանի պաշ տպաններով բանավոր քն նությանը շոու կսարքեք և… ընդամենն այդքանը:
Դու հիմա շատ ցայ տնոտի մեջ ես, հան ցանքների ու ար յան մեջ խե ղդված ռոբիկ քոչօղլի, որովհետև քո վրա կա խված է դամոկլյան այն սու րը, որի վրա գրված է «Ապօ րինի գույքի բռ նագան

ձման օրենք»: Իսկ քո ունեցվածքը ոտքից գլուխ ապօ րինի է: Սա բումերանգն է, ռոբիկ, իր դա ժան հետհար վածով: Եվ այդ հար վածն անպաման գալու է քեզ վրա՝ Ազգային ժողովի մանդ ատը վերցնես, թե չվերցնես: Գալու է անպայման, որովհետև դու հիշյալ օրենքի ամենաառաջին «շահառուն» ես: Եվ վերջում: Դու, ռոբիկ, երիցս անի ծյալ ես մեր երկրում: Դու չսիրեցիր ո՛չ մեր երկիրը, ո՛չ նրա ժողովրդին: Դու Ղարաբաղն էլ չէիր սիրում: Եթե սիրեիր, չէիր դա վաճանի քո

ծննդավայրին ու հիմա այնտեղ կլինեիր: Բայց չէ՜, քեզ համար փոքր տարածք է Արցախը, այնտեղ թալ անելու քիչ բան կար: Քեզ Հայաստանն էր պետք, որ ծա խեիր ինչ հնարավոր է, որ թալ անեիր, ար յունաքամ անեիր ինչքան հնարավոր է…
Դու անի ծյալ մնացիր, որովհետև քո մեջ պակասում է նորմալ մարդու համար ամենակարևոր

բանը՝ սերը երկրի և մարդու հանդեպ: Քո սիրո առարկան, «կա րիճ ռոբիկ», փողն է ու պաշ տոնը: Այդպիսի ստ ահակներին ժողովուրդը մեր
ժում է, մարդաս պան ռոբիկ քոչարյան, և այդ մեր ժումը ցա յտուն երևաց այս վերջին ընտրությամբ: Սա բումերանգի հետևանք է, սրբություն չունեցող և աստվածամե րժ, ան իծված և անբա րոյական ռոբիկ քոչօղլի:

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *