Լյովա Եղիազարյանը գրում է. Գնացիր ընտրատեղամաս, վերցրիր քվ եաթերթիկների տր ցակը, մտար քվ եախուց և ընտրեցիր սա տանային։ Արդյոք ձեռքդ չդ ողաց, արդյոք ներքին ձայնդ չճ աց, թե այս ինչ ես անում, ոնց ես անխղ ճորեն երեխաներիդ և թոռներիդ առաջ բացում դժ ողքի դռները, ոնց ես փորձում վերադարձնել

մարդակ երների խրա խճանքը։ Ասում էիր,որ չես կարող ընտրել պարտված ղեկավարին,այսքան զո հեր, վի րավորներ, գեր իներ։ Չգնայիր կամ չընտրեիր Նիկոլին,մեզ էլ չընտրեիր,այլ ընտրեիր ցանկացածին, սակայն ոչ բո րենիներին։ Ընտրեիր
հաղթանակած Լևոնին կամ Սամվել Բաբայանին,հերոս զավակ կո րցրած Կարին

Տոնոյանի,կամ հող ազատա գրած Սեֆիլյանին, սակայն ոչ թե երկիրը գե հեն դարձրած ս ուտ փրկիչներին։ Ասում էիր Սյունիքն է տալիս,սյունեցին չհավատաց և շա ռաչուն ապ տակ տվեց, Տավուշի գյուղերն է տալիս`տավուշցին էնպիսի հար ված հասցրեց, որը բառերով նկարագրել հնարավոր չէ։ Գեղարքունիք, Արարատ, որն ասեմ։

Երևանում միայն քեզ նմանները չընկալեցին իրադրությունը,ոմանք ընդունեցին 30 արծաթը,այդ դեպքում էլ նույնիսկ 54000 ձայնով ժողովուրդը հաղթեց խավ արի պահապաններին։ Չգիտեմ, կհասկանաս կատարածիդ ողջ ծա նրությունը, սակայն սպասիր,որ մի օր թոռներդ քեզ ամո թանք են տալու սա տանայի հետ գործարք կնքելու համար։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *