Դավիթ Ղամբարյանը գրում է. Ես ուղակի զարմանում եմ ղարաբաղցիների վրա: էս ինչ երևույթ են: 20-25 տարի գռ փել են երկիրը, թալ անել են ժողովրդին, պետությունը հասցրել են կո րծանման եզրին և դեռ չեն կշտացել, չեն խաղաղվել, որովհետև մինչև վերջ չեն կարողացել իրագործել Հայաստանը կոր ծանելու իրենց ծրագիրը:

Դրանցից ոչ պակաս վի ժվածք են նաև ղարաբայան կլանի լա փամանից օգտված հայաստանցիները, որոնք ամեն ինչ անում են իրենց լա փը նորից լա փելու իրավունք ստանալու համար: Հիմա այդ բոլոր վի ժվածքները միասին հար ձակում են սկսել ժողովրդի ու օրինական ընտրված իշխանությունների վրա: ՍԴ-ն թատրոն են դարձրել , հույսը դնելով իրենց կարիքները բա վարարող հրոների վրա:

Հետաքրքիր է , սրանք իրենք իրենցից չեն զզ վում՞: Հասկանում՞ են, որ բթ ության գագաթն են: Քաղաքակիրթ աշխարհի բոլոր երկրները, հզոր գերտերությունները, միջազգային կազմակերպությունները արդեն շնորհավորել են հայ ժողովրդին ազատ, արդար և թափանցիկ ընտրություններ անցկացնելու համար ու ընդունել են ընտրության արդյունքները : Միայն ՍԴ- ում

անիմաստ քա րշ եկող ղարաբաղցի և հայաստանցի անբար ոյականի վաս տակներն են դեմ դուրս եկել ժողովրդին։ Սրանց քշ ել է պետք: Ռոբերտներնը և սեռժերը կարճ շալվարներով և ծակ տռ ուսիկներով մինչև ղարաբաղ պետք է վազելով փա խնեն: Ինչ վիճակով, որ եկել և զա վթել են Հայաստանը , այդ վիճակով էլ նրանց պետք է դուրս շպ րտել երկրից…

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *