Դավիթ Ղամբարյանը գրում է. Միայն ՍՍՀՄ-ն է , որը պատ երազմի ժամանակ ոչ միայն չի փորձել ազ ատել իր ռա զմագե րիներին, այլև վերադարձից հետո , այդ խե ղճ և տա ռապած մարդկանց հայրենիքի դա վաճանի պի տակավորում է տվել , գնդակահ արել է, կամ էլ

սիբիր է ուղարկել: Գեր ությունից փա խածների պատճառով ոչ միայն զի նվորականներն են տու ժել, այլև նրանց ազգն ու տակն է հայտնվել բե րյաների ուշադրության տակ: Գե րի ըն կած մեր հերոսներին դա վաճան անվանողները ինձ հիշեցնում են ստալինյան այդ դուրսպր ծուկներին: Նրանց ուղեղը այնքան է մթ ագնել, որ նույնիսկ չեն

ուզում հան դուրժել գեր ությունից վերադարձաց իրենց որդիների համար հարազատների ուրախությունը: Իսկ, որ՞ ծնողը չի երջանկանա իր որդու դժ ոխքից ազատվելու համար, դհոլ- զուռնա չի հնչեցնի, աստծո առաջ մատաղ չի անի: Այս ամենը, , ինչ խոսք, անվ իճելի է : Նրանց « բորբ

ոքվելու» պատճառը այլ է: Ուղակի նիարդային ցն ցումների մեջ են ըն կնում, որովհետև գե րիների
վերադարձը կապված է Նիկոլ Փաշինյանի անվան հետ: Այդ ազգադ ավները կուզենային, որ բոլոր գե րիներին թշ նամին սպ աներ, որ Նիկոլի վրա հա չալու առիթ ունենային և, երբ առիթը չի լինում, նրանց հա չոցի և վնգ ստոցի ձայնը օդի մեջ էլ մարում է ու արձականգ չի գտնում…

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *