Ռիմա Դեմիրճյանի օրագրից՝ առանց մեկնաբանությունների… Ճիշտ օրը չեմ հիշում, սակայն դա հոկտեմբերն էր, Գերմանիայից վերադառնալուց հետո: Կարենը կանչեց ինձ ու Ստեփանին, Սամվելը Մոսկվայում էր, եւ ասաց, որ տեղի է ունեցել Ազգային անվտ անգության խորհրդի նիստ, որտեղ քն նարկվել է առաջարկություն`

Ադրբեջանի սահմանից մինչ Նախիջեւան, Մեղրիի տարածքով ճանապարհ կառուցելու վերաբերյալ: Ես զարմացած էի, որ Կարենը տանը խոսում է Անվտ անգության խորհրդի նիստի` պետական կարեւորագույն հարցերի շուրջ: Անվտ անգության խորհրդի հաջորդ նի ստի ժամանակ, որը կայացավ Մոսկվայից Կարենի վերադառնալուց հետո,

հոկտեմբերի 23-ին, շաբաթ օրը, Անվտ անգության խորհրդի 8 անդամներից հինգը համաձայնել էին պլանի հետ, Կարեն Դեմիրճյանը և Վազգեն Սարգսյանը դեմ էին, 1-ը` ձեռնպահ: Ըստ մեր վարորդի պատմածի` Կարենը և Վազգենը նի ստից դուրս եկան հուզված ու փոխված: Վազգենը` քա թանի պես գու նատ, մոտեցավ իր մեքենային, նստեց և քշեց կա տաղի արագությամբ: Կարենը,

ընդհակառակը, կարմրատակած, ըստ երեւույթին՝ բարձր ճն շման արդյունքում, նստեց մեքենան և վարորդին ասաց քշել Աշտարակ: Նա, երբ առանձնապես վ ատ էր լինում, հնարավորության դեպքում գնում էր դեպի բնություն, որ հանգստանա, հավասարակշ ռությունը վերականգնի: Անվտ անգության խորհրդի առաջին նի ստից միանգամից հետո Կարենի տրամադրությունը կտ րnւկ փnխվեց:

Տանը նա կարծես ուրիշ էր. Պարփա կվեց իր մեջ, դարձավ լռակյաց, կատակներ չէր անում, շատ անհան գիստ էր քնում, անգամ սիրելի թոռնիկների հետ համարյա չէր շփվում: Նման
վիճակում էլ մեկնեց Մոսկվա: Այն, ինչը նա

խնամքով ինձնից թաքցնում էր, Մոսկվայում ասել է եղբորը. — Կամո, իմացիր, ինձ սպա նելու են: Այդ նույնը նա ասել է իրեն ուղեկցող Հրաչիկ Կարապետյանին: Նրա համառ խորհուրդներին` թիկնապահներ վերցնել իր հետ, Կարենն ասել է. -Եթե որոշեն սպա նեն, ուրեմն ոչ մի թիկնազո ր չի oգնի: Եվ հետո, ինձ, մեկ է, սպա նելու են:

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *