Արամ Գևորգյանը գրում է. Երասխի կողմ մի քանի ժամ առաջ էլի կր ակոցներ են եղել, էս անգամ մի քիչ ավելի ինտենսիվ։ նիկոլի օրոք ես կհավատամ ամեն դա վադրության, բացի պատ երազմից։ Այ մարդ, դե չի կարա թուրքի մարդը թուրքի հետ կռ իվ անի։ Կարա «կռ իվ» անի՝ հասարակությանը ինչ

որ բանի պատրաստելու համար։ Իսկ էս անգամ Արցախում և այստեղ ակտիվ շրջանառվում ա, որ սա սեպտեմբերին պատրաստվում ա խաղաղության պայմանագիր ստ որագրի թուրքերի հետ, ճանաչի ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությունը՝ դրանից բխ ող բոլոր հետևանքներով։ Իսկ սահմանային կր ակոցները, դրանք առանց այն էլ պատ երազմից սար սափող էս ժողովրդին ևս մեկ

անգամ թշ նամու և նրա հետ խաղաղ ապրելու մասին հիշեցում է։ Գուցե կր ակոցներն ինտենսիվանան, գուցե նաև մի քանի զո հ լինի՝ տեսարանն ավելի իրական պատկերելու համար, կամ ինչպես ասում էր վլադիմիր կարապետյանը՝ «մի քանի 1000 զո հ որ տան, Արցախը կտան»։ Դրանից հետո էլ ի հայտ կգա այդքան սպասված

խաղաղության պայմանագիրը և նիկոլն այն հերոսաբար կստ որագրի՝ «փրկելով իր ժողովրդին»։
նիկոլը սաղ ա, որովհետև ինքը ամբողջ աշխարհին ձեռ ա տալիս, և իրան ամբողջ աշխարհն էլ պահում ա, որովհետև հայերից թերևս միայն դրա պես անհայրենիքն ա համաձայնվել ծա խել Արցախը և 1000-ավոր տղերքի կյանքերը։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *