Տիգրան Սիմոնյանը գրում է. Ռուսաստանը , Հայաստանի 300 տարվա անա ռակ , անպա րկեշտ , խաղամ ոլ , թմ րամ ոլ և ալկ ոհոլով տա ռապող զավակն է ։ Մս խեց Ռուսաստանը իր հայրական տունը , ամբողջը տա նուլ տալով թուքերին ։ Այս 300 տարվա մեջ , Ռուսաստանը չի հաղթել որևէ պատ երազմ ,

որտեղ չի եղել հայ զի նվոր և հայկական սվին ։ Փոխարենը Ռուսաստանը հաղթել է բոլոր այն ճակատամա րտերում , որոնք տեղի են ունեցել Արևմտյան Հայաստանում , որտեղ ռուսական բանակի անվան տակ կռ վել է հայը ՝ հայ զի նվորը և հայ կամավորականը ։ Սակայն անա ռակը , այդ նույն ընթացքում

պատ երազմ է հրահ րել նաև Ղրիմում և Բալկաններում , ու միշտ շան ջա րդ կերել , պար տվել և մար տադաշտը լք ել պար տված և պա խարակված ։ Սակայն էլ ինչ ան առակ զավակ , որ շան լեզու չունենա , և առանց հայրական տան հետ խորհրդակցելու , նրա կարծիքը հարցնելու , Արևմտյան Հայաստանի

տարածքի բոլոր հաղթանակները զի ջեց հանուն բալկանների իր սլավոն եղբայրների և Ղրիմը իրենով անելու համար ։ Ու այս անա ռակը , այդ ամենը քիչ համարելով , անում էր ամեն ինչ , որ Հարավային Կովկասում հայկական անունը ընդհանրապես վեր ացվի , դուրս եկավ հայկական եկեղեցու դեմ , բռ

նազա վթեց ողջ եկեղեցական ունեցվածքը , եկեղեցապատկան հողերը , փակեց հայկական դպրոցները ։ Ընդամենը մի ակնթարթ այդ անա ռակը թողեց Հարավային Կովկասի տարածքը և Հայաստանը ստացավ անկախություն , իսկ նրան առաջինը շնորհավորեց այն ո խակալ թշ նամին , ում այդպիսին դարձրեց անա ռակ Ռուսաստանը ։

Երկրորդ համաշխարային պատ երազմի ժամանակ , ծնողն ինչպես կդ ողա , կց ավի իր զավակի համար , թեկուզ անա ռակ , ահա ծնողական այդ սիրով ու գուրգուրանքով նե տվեց պաշ տպանելու իր անա ռակ զավակին ։ Ու հաղթեց ։ Բայց անա ռակը միշտ էլ մնում է անա ռակ , եւ միշտ հոխ որտում , երեսով

է տալիս ծնողին , թե իբրև ինքը շատ ու շատ բան է արել , սակայն ծնողը ուր անում է , իսկ ծնողը մեծահոգաբար լռում է , հաշվի առնելով որ շատ խմիչք և թմ րանյութ օգտագործելուց , անա ռակ զավակի ուղեղն արդեն մթ ագնել և այլևս նորմալ չի աշխատում ։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *