Սամվել Առաքելյանը գրում է. Ներածական։ Ես ավելի շատ խղ ճահարվում, կամ անհանգստանում եմ անուղեղ մարդկանց, քան որևէ օրգանը կոր ցրած հաշ մանդամի համար… 2 օր առաջ գնացել էի օդանավակայան, մարդ դիմավորելու։ Այն, ինչին ականատես եղա ես, բառերով բացատրելը վեր է նույնիսկ իմ ուժերից։ Այն ինչով մտածում են այս ոլորտի ղեկավարները ուղեղ համարելը մե ղք է,

քանզի նույնիսկ հետ ույքով այսպես չես մտածի…Ուրեմն ժամանման սրահի դուռը փակ է դիմավորողների համար, իսկ դռան մոտ հավաքված դիմավորողները համարյա իրար գլխի վրայով են տեղաշարժվում, որ դուռը հսկող 2 ոստիկանից, կամ ժամանած ուղևորներից հարցնեն թե որ՞ չվերթն է վայրէջք կատարել։ Գիշերվա երկուսն էր… օրվա

ընթացքում տաքացած պատերը այնպիսի ջերմություն էին արձակում, որ ուշաթ ափվել կարելի էր…կողքիս կանգնած քաղաքացին փորձեց սիգարետ վա ռել եւ քիչ էր մնում աչքս կո խել վա ռած գլանակը։ Ժամանած ուղևորները գերմարդկային ճի գերով էին կարողանում իրենց հսկայական ճամպրուկների հետ մի կերպ սղ ոսկել ելքից դուրս, չնայած 2 շարքային ոստիկանները մերթ ընդ մերթ գո ռում,

հոր դորում էին դիմավորող բազմությանը, ճանապարհ բացել եկվորների շարժի համար։ Եթե որևէ մեկը՝ կին, երեխա, թե տղամարդ զու գարանի կարիք ունենային, ապա պիտի ճե ղքեյին այս մսաղացը, մոտենային ոստիկանին և նրա ականջին փսփսային պետքի մասին և ոստիկանը մեծահոգաբար թույլատրում էր արդեն տակը թրջած մարդուն, շարժաստիճանով բարձրանալ թռիչքի

սրահ… Լայնարձակ սպասասրահում սակայն հով էր և սակավամարդ, ավելի ճիշտ մի քանի ոստիկան էին գնում գալիս, շատ լուրջ աշխատանք կատարողի քայլվածքով։ Չմոռանամ ասել, որ մուտքը հսկող շարքային ոստիկաններից, մինչև ներսում անցուդարձ անող սրանց վերադասները կամ առանց դիմակի էին, կամ կե ղտոտ դիմակը կզակից կախ։

Սպասասրահի դռան մոտ իրար հետ հունցվող քր տնաթոր ամբոխի մեջ միայն ես էի դիմակով,
սակայն համոզված չեմ, թե չեմ վար ակվել թագավա րակով։ Տպավորություն էր, որ սա կորոնավ իրուս տարածելու համար հատուկ ստեղծված ջերմոց խառնարան էր, կամ քաղաքացիների ձեռ առնելուն, նվա ստացնելուն մի տված միջոցառում։

Կրկնում եմ, որ սա գիշերվա երկուսին էր։ Վա խենում եմ պատկերացնել, թե ինչ էր կատարվել այս նույմն վայրում, ցերեկվա շոգին… Ամեն շաբաթ լուրջ դեմքով կառավարության նիստ վարող վարչապետի փոխարեն, անձամբ ես, այս հոդվածը կարդալուց հետո, հենց նիստերի սրահի կենտրոնում ոտքերիս տակ մի լավ քոթ քկելուց հետո, կե ղտոտ

ցախավելով փողոց կնետեյի առողջապահության նախարարից, մինչև տաթևիկ ռևազյան կոչվող անահասկանալի պաշ տոնյաին և ոլորտի մնացած պատաս խանատուներին։ Իսկ բարձրաբարձր աշխատավարձ ստացող խորհրդականներիս, կզր կեյի կես տարվա աշխատավարձերից… Անխնա տարածել, մինչև հասնի «պողպատե» Նիկոլին։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *