Վիգեն Ծատրյանը գրում է. ԳՆԱՔ ԲԱՐՈՎ։ Ճիշտ որոշում եք կայացրել ներողություն խնդրել այն քաղաքացիներից, ում հույսերը չեք արդարացրել, սակայն ինչպես Դուք եք ասում, որ մնացել ենք չհասկացված, թույլ տվեք այդ հարցով չհամաձայնել: 2018 թվականի հեղափոխության

ընթացքից մինչև 2021 թվականի Հունիսի քսանը լավ հասկացվել եք ժողովրդի կողմից: Ձեզ կո րծանեց նախ անձը և ագ ահությունը, որովհետև փոխարեն կանգնեիք ժողովրդի կողքին, ձգտում էիք Վարչապետի աթոռին: 2018 թվականից սկսած Խորհրդարանում Ընդ դիմություն չենք ունեցել,

կարելի է այդ ուժերին անվանել որպես «Ժողովրդին ատ ող ուժեր»: Դուք երկրորդ անգամ էլ կասկածեցիք ժողովրդի հաղթանակին, վստահեցիք այն ուժերին, ովքեր Ձեզ դր դում էին Վարչապետի հրա ժարականը պա հանջել, որքան հնարավոր է քն նադա տել, հեղինակազ րկել, սակայն արդյունքում Դուք էիք հեղինակազ րկվում: Փորձեմ Ձեր Պատգամավորական գործունեության ավարտը

արտահայտել երաժշտական տերմիններով:
Դուք կարող էիք մնալ մաժոր գամմայի հնչեղ ակորդներում, բայց Ձեր ագ ահ մտքի թռիչքները, աթոռին տի րանալու երևակայական պատկերացումները, Վարչապետ դառնալու մո լուցքը, ձեզ տարան դեպի մինոր գամմայի ակորդներ, որտեղ էլ ավարտվեց ձեր առաքելությունը տխ ուր և մելամ աղձոտ հնչյունների ներքո: Այլևս մոդ ուլիացիայի հնարավորություն չունեք: Դուք եք ընտրել Ձեր ապագան:

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *