Աղե տ է սա գիտակցում եմ, բայց հասկանում, որ «հնձում ես այն, ինչ ցանել ես».. Թող ների ինձ Աստված, բայց ասեմ… Սոնա Մանուկյան

Սոնա Մանուկյանը գրում է. Աննկարագրելի հանգստությամբ և հիացմունքով նայում եմ թուրքիայում տեղի ունեցող արդար դա տավճ ռին։
Գիտեք աղ ետ է սա գիտակցում եմ, սակայն հասկանում, որ “”հնձում ես այն ինչ ցանել ես””..
Թող ների ինձ Աստված, բայց ստ իպել են նրանք, հասցրել են, որ այսօրվա օրով ուրախանում ենք

նման աղ ետի համար։ Քառասունչորս օր մեզ վա ռեցին, կտր տեցին, արհեստական երկնքից կր ակ թափեցին և մեզնից մեր ար յուն ու միսը խլ եցին… 10 ամիսա անցել և մենք դեռ վա ռվում ենք, ատ ում ենք ինքներս մեզ և մե ղադրում` ինչի իրենք եթե ոչ մենք… Եռաբլուրը դարձրել ենք ընտանիք, տուն Սրբավայր…. Լույսը բացվումա դա ժան իրականությունը տղերքը չկան, մութն

ընկնումա տղերքը չկան…երազում տղերքն են, մտքում տղերքը, հիշողության մեջ տղերքը, փողոցում պատերին նկարները, ամեն մեկի ձայնի մեջ իրենց փնտրելը, ամեն անցորդի մեջ իրենց փնտրելը… խել ագարվելու իրականության մեջ ենք ապրում…. Ու դեռ չչա րանանք, չատ ենք ոնց,

սա դեռ նոր սկսվող պատասխան հար վածներ են երևի որ ամբողջ ազգով էլ այ րվեք մեր սրտի ցա վը չի անցնի, մեր հոգու վե րքը չի սպ իանա….
Հր դեհ, երկ նաքար, երկր աշարժ և դեռ սա սկիզբն է… Աստված իմ ներիր ինձ, բայց տղերքիս ամեն կաթիլ ար յունը ջուր չի դառնալու….