Մայիս Սաֆարյանը գրում է. Չէի ուզում այդ մասին խոսել, քանի որ դա համարում էի մանի պուլացիա, ապ սուրդ, հիմարություն, որին չարժե անգամ ուշադրություն դարձնել։ Բայց այսօր աչքիս ընկավ այդ թեման շահարկող ան ասուններից մեկի գրվածքը, որը մեծ հաճույքով տի րաժավորվում է «հայտնի ուժերի» կողմից։ Խոսքը Արծրուն

Հովհաննիսյանի մասին է։ Ես Արծրունի ոչ փաստաբանն եմ, ոչ էլ պաշ տպանը։ Ու հաստատ գիտեմ,որ նա դրա կարիքն էլ չունի։ Ուղիղ ասեմ,որ ես հիացած եմ Արծրունի վրա, որ նա այդքան ուժ, կամք ունեցավ՝ դիմանալով այդպիսի տակ անքների ստ որությանը, հեր յուրանքներին։ Նրանք, իրենց հատուկ անբար ոյականությամբ, անգամ չա

րախնդացին սայլակին նստած վիճակը(չեմ ցանկանում, բայց վստահ եմ,Աստված իրենց կնստացնի այդպիսի սայլակին՝ չվերկենալու հրա մայականով…Միգուցե զղ ջաք, բայց ուշ կլինի)։ Այո՛, Ա.Հովհաննիսյանը ինչ խոսացել, ասել է՝ ճիշտ է արել, ուրիշ կերպ ոչ միայն անհնար էր,այլև դա վաճանություն կդիտվեր։ Դրա համար էլ կատաղած

են այն մարդիկ, ովքեր դա վաճանության,երբեմն անգիտակցորեն, հակում ունեն։ Սույն սր իկաների կարծիքով Արծրունը հենց առաջին օրից պետք է ասեր,որ…մենք պար տվում ենք, որ Նիկոլը «հողերը ծախել է, փա խեք, փրկվեք…»։ Այսինքն այն, ինչ իրենք անում էին։ Ես Ստալինի երկրպագուն չեմ, բայց հավանում եմ նրա որոշ շատ խի ստ որոշումները, որոնք այսօր մեր իրավապաշ

տպանները գազ անային, հակամարդկային են որակում։ Օրինակ, պատ երազմի ժամանակ խուճ ապ տարածողներին, պար տության դր դողներին, հրա մանը անվերապահորեն չկատարողներին գնդ ակահարել տեղում՝ առանց դա տ և դա տաստանի, ո՛չ մի քայլ հետ։ Այդպիսի կանոներ որ մեզ մոտ գործեին, այսօր այլ վիճակ կունենայինք,նաև վստահ կարող եմ պն դել, որ կփրկվեին հարյուրավոր,

անգամ ավելի կյանքեր, իսկ Հայաստանի օդը կմաքրվեր մի քանի տասնյակ գար շահոտություն տարածող տակ անքներից, չէինք ունենա այս արհ ավիրքը։ Այնպես որ, Արծրուն Հովհանիսյանին հանգիստ թողեք, նա, ի տարբերություն շատերի, կատարել է իր պար տքը՝ ՀԱՅՐԵՆԻՔԻՆ տված երդումը։ Հիշենք մեծ հային՝ ՄԱ՛ՐԴՈՒ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ՄԱՐԴ ԵՂԵ՜Ք, ՄԱՐԴԻԿ…

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *