Հայկազ Հարությունյանը հուլիսի ութին մեկնել էր ժամկետային զի նվորական ծա ռայության, ու մորը չէր հայտնել, որ դեռեւս կար անտինի ժամանակ վիր ահատության էր ենթ արկվել: Նա եղել է հետվի րահատական փուլում, երբ սկսվել է քառասունչորսօրյա պատ երազմը, եւ նորակոչիկը մեկնել է առաջ նագիծ :Զի նվորի մայրը` Արմինե

Սարխոշյանը պատմում է, որ 9 ամիս շարունակ ՊՆ-ն վստահեցնում էր, թե Հայկազը գե րի է, բայց ԴՆԹ հետ ազոտության արդյունքում հայտնաբերվել եւ ծնողներին են հան ձնվել Հայկազի մաս ունքները. «Տղաս հի վանդանոցից գնացել է պատ երազմի: Ո՞նց են թույլ տվել: Լավ, իմ էրեխեն շատ հայրենասեր էր, իմ էրեխեն ուզում էր, բա ոչ մեկ չկա ՞ ր: Մեկը չկա՞ր, որ ասեր` տղա ջան, դու

նոր վի րահատված ես, քեզ չի կարելի, դու զե նք բռնել չգիտես: Լավ, բացատրեք ինձ, եթե տասնչորս օր կար անտին է եղել, չի հասցրել էրեխեն զե նքին տի րապետի, հետո վի րահատվել է, նորից չի հասցրել… մեկը չի ՞ եղել, որ ասի` գիտես, ինչ կա, դու չես կարող: Թող պահեին, թող մի ձեւ պահեին էրեխեքին: Ոչ միայն իմին: Շատ այդպիսի էրեխեք կային»: Հայկազ Հարությունյանի մայրն

ասում է, որ որդու մաս ունքների հայտնաբերման լուրը շո կային է եղել, իրենք իսկապես վստահ են եղել, որ տղան ողջ է, այդ պատճառով եւս մեկ ԴՆԹ հետ ազոտություն են անցել: Այս մեկի արդյունքները եւս դրական են եղել: «Մեզ ՊՆ-ն ասում էր` 98 %-ով ձեր տղան գե րի ա: Մի տղա կար, որ կան տուզիա էր տարել, մենք նրան տեսանք: Այդ տղան պատմեց, որ երբ ինքը վիր

ավորվել է, իրեն իջացրել են, նստացրել մեքենան, ու, ասում է, ես պտտվեցի, որ տեսնեմ, այդ ժամանակ Հայկոն էլ չկար… սակայն մենք չհավատացինք, այդ տղան շատ վ ատ վիճակում էր, մինչեւ հիմա էլ ինքը դեռ ամբողջությամբ լավ չի և չի կարողանում խոսալ պատ երազմի մասին», — պատմում է մայրը : Մինչ օրս Հայկազի մա հվան հանգամանքները հայտնի չեն: Ոմանք ասում են, թե նա զո հվել է ԱԹՍ հար վածից, որոշ

տեղեկություններով էլ նա զո հվել է կր ակոցից:
18- ամյա նորակոչիկը ծա ռայում էր Հադրութում, սակայն մա սունքները հայտնաբերել են Ֆիզուլիում:
Արմինե Սարխոշյանը հիշում է, որ պատ երազմի օրերին գնացել էր եկեղեցի, որտեղ լսել էր, թե ինչպես են երկու երիտասարդ խոսում այն մասին, որ Հադրութն այլեւս հայերինը չէ: «Մոտեցա, ասեցի` շատ եմ խնդրում, նոր ինչ էիք ասում, ասեք: Ասեց` մարդ ունեք այնտեղ: Ասեցի` տղաս է:

Ասեց` Հադրութը էլ չկա: Մինչեւ հասա տուն, չգիտեմ ինչ կատարվեց հետս: Զանգեցի, ասում եմ` Հայկ, այն տեղը որտեղ դու ծառ այում էս, այդ տեղը էլ չկա? Դե ասել էին անուն հանկարծ չասեք… ասեց` հա: Ասում եմ` բա որտեղ եք: Ասում է` չգիտեմ որտեղ ենք, անտառներում ենք: Ես էլ որպես մայր չգիտեմ ինչ խոսամ, էրեխուս ինչ ասեմ: Ասում եմ, Հայկ, դու շներից վա խում ես, շուն չկա էդտեղ: Մի պահ լռեց, ասեց` մամ, ընկերոջս կողքս խ փել են, էլ ես ինչից պետք է վա խենամ»: Անի Գեւորգյան

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *