Փայլակ Ուռուսյանը գրում է. Երեկ Ազգային Ժոցողում քն նարկվում էր, թե ինչքան ջուր պետք է բաց թողնել Սևանից, իսկ դաշնակներն ու հհկ-ականները համեմատություններ էին անում վերջին տարիներին Սևանից բացթողնված ջրի քանակի վերաբերյալ, թե ինչքան է այն պակասել կամ

ավելացել ։ Տո այ անբա րոյականներ և ազգադ ավ թալ անչիներ, ինչու չեք խոսում, թե ինչքան բնակչություն է պակասել Հայաստանում վերջին երեսուն տարիների ընթացքում, որն ավելի ռազ մավարական նշանակություն ունի երկրի հզորացման, զարգացման և պահպանման համար ։ Հայրենիքի և ժողովրդի հո գսերուվ գիշեր ցերեկ «մտածող» անամ

ոթ արա րածներ, 1960֊1989 թվականներին Հայաստանի բնակչությունը 1, 7 միլիոնից կրկնապատկվեց, դարձավ ավելի քան 3, 7 միլիոն ։ 1960֊1989 թ.թ. ադրբեջանի բնակչությունը չորս միլիոնից հասավ մինչև յոթ միլիոն, փաստորեն տոկոսային հարաբերությամբ նրա բնակչության աճը այդ տարիներին մեզանից ավելի քիչ է եղել ։

Հարց. մենք որպես հաղթող երկիր, ինչու՞ մեր բնակչությունը վերջին երեսուն տարիների ընթացքում պակասեց մոտ 800 հազարով, դառնալով +֊ 3 միլիոն, երբ այդ նույն ժամանակաշրջանում ադրբեջանի բնակչությունը 7 միլիոնից դարձել է 10,5 միլիոն, այն էլ ալիևների բռ նապետության օրոք ։
Այստեղից հետևություն, որ մեր երկիրը ավելի ֆե

ոդալական և բռ նապետական է եղել, քան ալիևյանը ։ Ելքն ու ճիշտը մեկն է, պետք է մեր երկրում վերականգնել մա հապա տիժը ։
Հետևությունները թողնում եմ Ձեզ ։ Վերջում, նույնիսկ մեր երկրի ամենած անր ժամանակաշրջանում՝ 1921֊1946թ.թ., 3 անգամ հայրենադարձություն է եղել, իսկ վերջին 30 տարում՝ 0 ։ Թու, ձեզ մարդ ասողի… Ժողոցուրդ ջան, եղեք առողջ և զգոն ։ Մենք՝ ժողովուրդն է տերը մեր երկրի ։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *