«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է ՌԴ քաղաքագետ Ստանիսլավ Տարասովը ։ Իր վերջին հարցազրույցում Ալիևը բп ղոքել է Ռուսաստանից, որ վերջինս զի նпւմ է Հայաստանին: Ինչպես եք գնահատում այդ հայտարարությունը: Ալիևին երևի թվում էր, թե բռ նել է Պուտինի մորուքից, սակայն չստացվեց, ու իրեն հասկացնել տվեցին, որ դա այդպես չէ: Ռուսաստանն իր սեփական շահերն

ունի: Ինքը մտածում էր, թե Ռուսաստանը պիտի կատարի Ադրբեջանի ինչ-որ պայմաններ, որ ռուս խաղա ղապահները, որոնք իրավաբանական առումով գտնվում են Ադրբեջանի տարածքում, պետք է անեն այն, ինչ ուզում է Բաքուն: Մոսկվան հասկացնել տվեց, որ դա ամենևին այդպես չէ: Երկրորդ, Մոսկվան դուրս չի եկել ԵԱՀԿ Մինսկի խմբից, իսկ Մինսկի խմբի համանախագահության օրակարգը հայտնի է, այն քն նարկելու է Արցախի

կարգավիճակի խնդիրը: Դա որոշակիորեն նյա րդայնացնում է Ադրբեջանին և դա սպասելի նյա րդայնացում է: Այս փուլում Ալիևը պար տվում է Փաշինյանին այն իմաստով, որ նա չկարողացավ օգտվել հնարավորությունից և կազմակերպել ուժ ընդդեմ Երևանի, որ սկսի նոյեմբերի 9-ի եռակողմ հայտարարության դրույթների իրացումը՝ կապված հաղորդակցության ուղիների բացման հետ: Նույն

հարցազրույցում Ալիևը հայտարարել է նաև, որ ՀՀ պիտի ճանաչի Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությունը, պետք է կնքվի խաղաղության պայմանագիր, Զանգեզուրի միջանցքի մասին խոսք գնաց և հո րդորեց Ռուսաստանին չզ ինել ՀՀ-ին: Ձեր կարծիքով Ալիևն ինչո՞ւ որոշեց նման հրապարակային ձևով այդ առաջարկները ներկայացնել: Դա հասկանալի է, քանի որ

Հայաստանի ու Ադրբեջանի միջև խաղաղության պայմանագրի կն քումը առաջին հերթին նախատեսում է հրա ժարում հիմնախնդրի կարգավորման ուժային գործոնից: Այսինքն պա տերազմը չպետք է դեր խաղա, իսկ ինքը Հայաստանին սպ առնում է ուժային գործոնով, ու թա կարդն է ըն կնում, երբ Ռուսաստանը

հայտարարում է, որ նպաստելու է ՀՀ բանակի արդ իականացմանը: Այսինքն Բաքուն շեշտը դնում է ուժային գործոնի վրա, իսկ ուժային գործոնին դեմ է Ռուսաստանը: Ադրբեջանն արդեն որերորդ անգամ սшդ րանքի է դիմել Երասխի, նաև Գեղարքունիքի ուղղությամբ, հայկական կողմը զ пհեր ունի: Դուք ինչպե՞ս եք գնահատում այս լшր վածությունը, ինչի՞ է ձգ տում հասնել Ադրբեջանը: Ինձ համար էլ է

հանելուկ, թե ինչու է Ադրբեջանը լш րում իրավիճակը, հատկապես սահմանային գոտիներում այն պահին, երբ բանակցային գործընթաց է գնում եռակողմ ձևաչափով՝ Երևանի, Բաքվի և Մոսկվայի միջև փոխվարչապետների մակարդակով, որի օրակարգում ճանապարհների ապաշրջ шփակումն է: Ինչու հանկարծ Ալիևը գնաց նման լшր վածության մեծացմանը: Սա հանելուկային է, թե ինչու է

Բաքում փորձում խш փանել այդ բանակցությունները: Ընդ որում, լшր վածության աճին ուղղված գործողությունները Ադրբեջանն սկսել էր դեռևս Հայաստանում խորհրդարանական ընտրություններից առաջ: Ի՞նչ էր ուզում դրանով անել Ադրբեջանը,
նպաստել Նիկոլ Փաշինյանի պшր տությանը և ռև անշի ուժերի իշխանության գալուն ու դրանից

օգտվելով ճն շել Հայաստանին մինչև վե՞րջ: Իսկ ռուս խաղաղապահները գտնվում են ԼՂ անկլ ավում և նրանք դ ատելով իրադարձությունների ընթացքից, այնտեղ շատ երկար են մնալու: Նաև նշվում է, որ Ադրբեջանի նախագահը հասկանում է, որ առանց խաղաղության պայմանագրի պш տերազմում ունեցած իր ձեռքբերումները չեն կարող համարվել լեգիտիմ: Կիսո՞ւմ եք այդ տեսակետը: Լեգիտիմ են, թե

լեգիտիմ չեն դա այլ հարց է, սակայն Ադրբեջանն արել է իր անելիքը և հայերը պա րտվել են: Ընդ որում պш րտվել են պատմականորեն, և ինչ-որ իրավիճակ վերադարձնելու համար հայերին պետք կլինի 200 տարի: Այլ բան է, որ Ալիևը չգիտես ինչու շտ ապում է արագացնել իրադարձությունները ու ստ իպել Հայաստանին կատարել համաձայնագրի պա հանջները՝ առաջարկելով հայերին նրանց համար

բացարձակ անը նդունելի բանաձև: Ինչո՞ւ է նա շտ ապում, որովհետև իրավիճակն արագ փոխվում է: Տեսեք, թե ինչ է կատարվում Աֆղանստանում, տեսեք, թե ինչպես է իրեն պահում Արևմուտքը: Նա վա խենում է, որ Եվրոպան և ԱՄՆ-ն կարող են ակտիվորեն խաղի մեջ մտնել Ղարաբաղի ուղղությամբ և այդ դեպքում իրավիճակը իրենց

համար ոչ մի լավ բան չի խոստանում: Ալիևը նաև փորձում է ճն շпւմ գործադրել Պուտինի նկատմամբ և այստեղ էլ հարց է ծագում, թե ինչո՞ւ պետք է Ռուսաստանը խաղա հօգուտ Ադրբեջանի, ի՞նչ պայմաններով և դրա դիմաց ինչ է ստանալու: Մենք ի՞նչ է, ինչ-որ բան ենք պшրտք Ադրբեջանի՞ն, մենք ոչինչ պшրտք չենք: Ռուսաստանն իր ռшզ մական

ներկայությամբ ապահովում է, որ пւժային գործոնը գործի չդրվի, աշխատեք դ իվանագիտական հարթությունում ու պետք է պայմանավորվել հայերի հետ: Պետք է պայմանավորվել նաև Թուրքիայի հետ, որ հայերի մոտ վերանա վտ անգի զգացողությունը Ադրբեջանի ներկայությունից: Իսկ այս իրավիճակում, երբ լшրվ ածություն կա սահմաններին, 1 որոշումով խնդիրը չես կարող լուծել: Դա լուծվում է տարիներով։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *