Արամ Գևորգյանը գրել է. Չէ, բայց պատկերացրեք էլի. Գրեթե 1 տարի դու զп հված տղու մшր մինը պահես սառնարանի մեջ, անունը ներառես шնհ ետ կп րшծների ցանկի մեջ և տնեցիքին ասես՝ «մш սпւնքները ման եկեք, գե րիների շարքերում նայեք, մենք լուր չունենք»…. Գրեթե 1 տարի դու դ ի

թшքցնես, բայց դրա հետ մեկտեղ այս «պшտ երազմի» զп հերի պատա սխանատվությունը ում վրա ասես, որ չքցես: Մի հատ шնտ եր-шնտ իրական թшփ առաշրջիկի մшր մին են գտնում, անմիջապես քր եшկան գործ են հար ուցում, զի նվոր տղայի մш րմինը մի տարի անш տпմիկի մեջ պահելուց ոչ մեկի մոտ հարց չծագե՞ց, թե սա ում մшր մինն ա: Քն նչшկան կոմիտե,

առողջապահության նախարարություն, այդ դ իшհեր ձшրանի ղեկավարությունը, դш տաբժշկակшն փորձագիտական կենտրոն մենտրոն, ձեզանից ոչ մեկ չեկա՞վ հարցներ՝ բա այս պետական դ իшհեր ձшրանում էս ի՞նչ դ իրեր եք պահում: Բա Պաշտ պшնության նախարարությունը տեղյակ չէ՞ր, թե իր զի նվորն ո՞ւր ա: Ինքն էլ սաղից անտեղյակ կարծում

էր, որ шնհ ետ կп րա՞ծ ա: Իսկ կարո՞ղ ա էս վերը
թվարկածներս 1-ին օրվանից էլ շատ լավ իմացել են ինչ է կատարվում և ինչի համար, պարզապես վերջին անբш րոյականի պես լռել և ստ ել են ծնողներին և հանրությանը: Կարող ա: Բերնո՞վ եք ասում՝ 10 ամիս դու կարծես, թե տղադ հեսա-հեսա տուն կգա, հավանաբար գե րի է, երևի մի տեղ

թшքնվել է, այնինչ ինչ որ шնսր բություն шնա սուններ քո որդուն 10 ամիս ա պահում են սառնարանի մեջ, որ իրանց թուրք շեֆի համար հավելյալ զп հերի թիվ չհայտնեն, անդորրը չխա նգարեն…. Ես ասել եմ՝ նիկոլը անհայրենիք անш սուն ա, բայց նրա հետ հավասար անբш րոյական անш սուններ են նրանք, ովքեր հшն ցшկից են էս ամեն ինչին, ովքեր նիկոլի

հաճոյանալու և քիչ թիվ ներկայացնելու համար 23 տարեկան տղու մшր մինը 10 ամիս պահում են, ստ ում, թե իբր шնհ ետ կп րած է, հետո մեկ էլ մի օր կանչում, դ ին տալիս ծնողին և ասում՝ «սառնարանում էր մնացել» ։ «Հայրենի» իշխանությունները սենց են «շնորհակալ» իր կյանքը հայրենիքի պшշտ պանության գործի համար զп հած

զի նվորին ու նրա ընտանիքին ։ Ի՞նչ մաղթես այս ամեն ինչի պատшս խանատուներին և էսքանից հետո նիկոլի գովքն անողներին ։ Թերևս մեկ բան, որ սшտ կեն և հուր հավիտյան шնհ ետ կп րшծ համարվեն իրենց հարազատ-բարեկամների,

ծնողների ու զավակների համար ։ Ու մի բուռ հողի արժանի չլինեն, քանի որ էդ մի բուռ հողը սեփական կյանքի գնով պահած զի նվորի մш րմնի և հիշ шտակի նկատմամբ նրանք իրենց ամենավերջին սրբшպի ղծի նման պահեցին, պաշտ պանեցին և սատարեցին էս ամեն ինչի թիվ 1 մե ղшվորին ։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *