Վիգեն Ծատրյանը գրում է. Ժամանակին ոմանք նույնիսկ Շուռնուխի տեղը չեն իմացել, սակայն այժմ աշխարհով մեկ գո ռում են….թե բա մեր հողերը, մեր հողերը։ Ժող ջան, ոնց ուզում եք մեկնաբանեք, միևնույն է ճիշտը մնում է ճիշտ։ Խոսքը պատմական հողերի մասին չեն, այլ, միջազգային հանրության

կողմից ճանաչված տարածքների մասին է։ Բոլոր Սյունեցիները կարող են փաստել, հանձինս Քաջարանի , Գորիսի, Կապանի, ու Մեղրիի բնակիչները, ովքեր մինչև 1992 թվականը, տարիներ շարունակ օգտվել են, Երեվան-Մեղրի ավտոմայրուղուց։ Վերը նշված քաղաքների բնակիչները քա ջատեղյակ էին, որ քարտեզում

նշված հատվածը ադրբեջանական է։ Նորից եմ կրկնվում, խոսքը պատմական հողերին չեն վերաբերվում։ Խնդրում եմ ճիշտ հասկանալ, քանի որ սա անըն դունելի, սակայն դա ռը ճշմարտություն է։ 1994 թվական պատ երազմի հաղթանակից հետո այդ տարածքները դարձյալ մնացին ՀՀ-ի կողմից ազատա գրված, սակայն ադրբեջանի ամբողջական

տարածք։ Տարիներ շարունակ ոչ ճիշտ դիվ անագիտության շնորհիվ ու մեզ ստ եր կերակրելով համոզել են հակ առակը։ Իրականությանը պետք է նայել բաց աչքերով, ու այս պահին ունենք այն, ինչ ունենք։ Վստահենք մեր իշխանությանը, խաղաղ ճանապարհով ճշգրիտ լուծումներ իրականացնելու համար,ու չտրվենք սադ րանքների։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *