Հովհաննես Մարտիրոսյանը գրում է. Շատ ե՞ք նե ղվում Ազգային Ժողովի տուրուդ մբոցի կադրերից։ Սա մենք ենք, սա մեր առօրյա քաղաքական վե ճերը և բանավե ճերն են։ Սա է մեր ընտրությունը։ Սա է մեր դիտած Յութուբը, մեր լայքած Ֆբ ստ ատուսները, մեր կարդացած և չկարդացած գիր

գրականությունը։ Էսպես ենք մենք մեր նորակո չիկներիներին ուղարկում բանակ, որ մին ամյոտի (ահանան ետ) ձայնը դեռ չկ տրած, իրար հետ հա շիվներ են ճշտում։ Որ իրենց զե նքի ընկերների ար յունը դեռ չչորացած, իրար հետ ինչ-որ հորինված ճշտեր են պարզում։ Սա մեր միջին ստատիկ մո բ ռեսուրսն է, որ չեր գիտակցում, կարգապահության

դերը բանակում։ Որտեղի՞ց սա։ Երկար պատմություն է։ Կարևորը բովանդակային հարցերի բացակայությունն էր։ Իսկ կողքից, ամ ոթանք տվող, համահավասար հանդ արտության կոչ անող «խոհեմներին» կցանկանամ, որ ամեն առավոտ, բակում, իրենց ինչ որ մեկը հայհ ոյի, իրենց ընտանիքի անդամներին վարկաբ եկի, իսկ իրենք քաղաքավարի կերպով հանդ ուրժեն, խու յս տան։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *